ทำไมเด็กวัยหัดเดินของคุณถึงไม่เต็มเต็งที่สถานรับเลี้ยงเด็ก

อาจทำให้อึดอัดใจเมื่อลูกของคุณใช้กระโถนเด็กในสถานรับเลี้ยงเด็ก แต่ปฏิเสธที่จะทำที่บ้าน แต่จริงๆ แล้วมันเป็นปรากฏการณ์ทั่วไปมีปัจจัยหลายประการที่สามารถทำให้การฝึกไม่เต็มเต็งเป็นเรื่องง่ายในสถานรับเลี้ยงเด็ก แต่เกิดพายุเฮอริเคนที่บ้านเมื่อคุณทราบเกี่ยวกับปัจจัยเหล่านี้แล้ว คุณสามารถใช้ปัจจัยเหล่านี้เพื่อปรับปรุงการฝึกไม่เต็มเต็งที่บ้านได้

ตารางแน่นทำให้การฝึกไม่เต็มเต็งง่ายขึ้น

เมื่อถึงเวลาที่ลูกวัยเตาะแตะของคุณมาถึงห้องเรียน หรือพี่เลี้ยงเด็กหรือผู้ให้บริการดูแลเด็กเดินเข้ามาในบ้าน ตารางการฝึกกระโถนก็น่าจะพร้อมแล้วในสถานเลี้ยงเด็กวัยเตาะแตะส่วนใหญ่ กิจกรรมจะเปลี่ยนทุกๆ 15 ถึง 30 นาทีโดยมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ในขณะที่ประตูห้องน้ำมักจะเปิดทิ้งไว้ การแบ่งกระโถนตามกำหนดเวลาและการเปลี่ยนผ้าอ้อมจะเกิดขึ้นตลอดทั้งวัน

การฝึกไม่เต็มเต็ง: ความคาดหวังกับคำขอ

อีกสิ่งหนึ่งที่ผู้ดูแลส่วนใหญ่เรียนรู้ในพฤติกรรมคนเดินเตาะแตะ 101 ก็คือ คุณสามารถให้เด็กวัยหัดเดินปฏิบัติตามได้เร็วขึ้นและบ่อยขึ้นมาก หากคุณพูดคำร้องอย่างถูกต้อง

ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณพูดกับลูกวัยเตาะแตะว่า “เราจะไปพักร้อนกันไหม” “โอเค?” ที่ส่วนท้ายของประโยค เช่นเดียวกับน้ำเสียงของคุณ แสดงว่าคุณกำลังถามพวกเขาว่าพวกเขาจะทำอะไรบางอย่างหรือไม่ แม้เมื่ออายุได้ 2 หรือ 3 ขวบ เด็กวัยหัดเดินมักจะสามารถบอกได้ว่าพวกเขามีตัวเลือกเมื่อใด ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการไม่ทำสิ่งที่คุณขอให้ทำ

คุณมีโอกาสน้อยที่จะถูกต่อต้านมากหากคุณให้คำแนะนำโดยตรง เช่น “ได้เวลาพักไม่เต็มเต็ง คุณไปก่อนได้ เชิญตรงเข้าห้องน้ำเถอะ” หากเด็กได้รับคำแนะนำเฉพาะเหล่านี้ พวกเขาจะรู้ว่าคุณคาดหวังให้พวกเขามาที่ห้องน้ำ พวกเขาไม่ต้องคิดมากเพราะไม่ได้ถูกขอให้ตัดสินใจ

แรงกดดันจากเพื่อนคือแรงผลักดันที่แข็งแกร่ง

เด็กวัยเตาะแตะมักมีตัวอย่างของเด็กที่ได้รับการฝึกไม่เต็มเต็งในสถานรับเลี้ยงเด็ก ซึ่งอาจสร้างแรงกดดันจากเพื่อนที่ดีได้เล็กน้อย หากเด็กได้รับการฝึกฝนอย่างไม่เต็มเต็ง พวกเขาน่าจะเป็นเด็กคนแรกที่ได้รับเลือกให้เข้าห้องน้ำทุกวัน เด็กที่ฉี่รดเป็นประจำ และในบางครั้ง เด็กที่เพิ่งเริ่มฝึกหัดเดินไม่เต็มเต็งก็จะตามไปด้วย

เด็กฝึกหัดเล่นกระโถนหน้าใหม่อาจไปเที่ยวในห้องน้ำเพื่อทำความคุ้นเคยกับสิ่งที่เพื่อนทำ อาจฟังดูเหมือนเป็นการบุกรุกความเป็นส่วนตัว แต่การไปห้องน้ำอาจเป็นกิจกรรมทางสังคม (สำหรับผู้ใหญ่) ช่วยให้เด็กวัยหัดเดินรู้สึกกลัวน้อยลงและมีความมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับกิจกรรมใหม่ที่พวกเขากำลังทดลองทำ

กิจวัตรเสริมทักษะการฝึกไม่เต็มเต็ง

ลูกวัยเตาะแตะของคุณมีตารางเวลา ความคาดหวัง และความกดดันจากคนรอบข้าง ปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้กำลังขับเคลื่อนพวกเขาไปสู่การเป็นคนไม่เต็มเต็งที่มีทักษะ ปัจจัยสุดท้ายคือกิจวัตรของการไม่เต็มเต็ง ครูที่เดินเตาะแตะมักจะพูดเบา ๆ และสนับสนุนให้เด็กวัยหัดเดินเป็นอิสระมากที่สุด

“ดึงกางเกงลง เหยียบเก้าอี้ นั่งบนกระโถน ดึงกางเกงกลับขึ้น ล้างห้องน้ำ ล้างมือ ไปนั่งบนพรมผืนใหญ่” ผู้ดูแลจะให้คำแนะนำเหล่านี้แก่บุตรหลานของคุณครั้งแล้วครั้งเล่า กิจวัตรจะเหมือนเดิมทุกครั้งและกลายเป็นสิ่งที่ลูกวัยเตาะแตะต้องพึ่งพาเพื่อชี้แนะพวกเขา มันเหมือนกับการฝึกการคูณ ยิ่งทำมาก ยิ่งได้มาก

ปกติที่บ้านจะมีกิจวัตรน้อยกว่าที่รับเลี้ยงเด็ก ซึ่งหมายความว่าประสบการณ์การไม่เต็มเต็งที่เด็กวัยหัดเดินของคุณมีอาจแตกต่างกันเล็กน้อย บางครั้งคุณจะต้องจัดการฝึกขับถ่ายในขณะที่คุณออกไปซื้อของที่ร้านขายของชำ ไปบ้านคุณยาย หรือที่ร้านอาหาร

ความแตกต่างอื่นๆ อาจเป็นได้ว่าในขณะที่ผู้ปกครองคนหนึ่งให้คำแนะนำด้วยวาจาในเวลาเข้าห้องน้ำ ผู้ปกครองอีกคนอาจไม่ให้คำแนะนำ ในบางครั้ง เด็กวัยหัดเดินของคุณจะต้องต่อสู้กับเสื้อผ้าหลายชั้นหรือชุดนอนที่จัดการยาก ในขณะที่ในบางครั้ง (เช่น ก่อนอาบน้ำ) เด็กวัยหัดเดินอาจเปลือยกายและมีงานทำน้อยลง ในทำนองเดียวกันเมื่อเด็กใช้ชุดชั้นในแบบดึงขึ้นได้จะแตกต่างจากการใช้กางเกงเทรนนิ่งแบบใช้แล้วทิ้ง

ลูกวัยเตาะแตะของคุณไว้ใจคุณ

ลูกวัยเตาะแตะของคุณวางใจว่าไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร คุณก็ยังจะรักพวกเขา แม้ในสถานการณ์ที่ดีที่สุด ลูกของคุณอาจไม่ไว้วางใจผู้ให้บริการดูแลเด็กในระดับเดียวกัน นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้ดูแลคนอื่นจะขู่ลูกของคุณหากพวกเขาไม่ยอมกระโถน แต่หลังจากที่ดูแลพวกเขาทั้งวันแล้ว ลูกของคุณอาจต้องการผ่อนคลายและปล่อยมือเมื่อกลับถึงบ้าน