วิธีปรับปรุงความสนใจของบุตรหลานของคุณในโรงเรียน

นักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้บางครั้งมีปัญหาในการให้ความสนใจในชั้นเรียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับนักเรียนที่มีโรคสมาธิสั้น/สมาธิสั้น (ADHD) เคล็ดลับเหล่านี้สามารถช่วยใช้คนเดียวหรือกับแผนการแทรกแซงพฤติกรรมที่ครอบคลุม (BIP)

การช่วยเหลือเด็กสมาธิสั้นด้วยช่วงความสนใจของพวกเขา

• ให้นักเรียนนั่งใกล้ครูเพื่อสั่งสอน
• จัดให้มีพื้นที่เงียบสงบสำหรับนั่งทำงานหรือพิจารณาห้องทำงาน คอก หรือห้องเล็ก ๆ
• จับคู่นักเรียนกับคนอื่นๆ ที่เป็นต้นแบบพฤติกรรมการเรียนที่เหมาะสม ดูสถานการณ์เพื่อให้แน่ใจว่านักเรียนต้นแบบสามารถทำงานได้ หากข้อตกลงนี้ทำให้เกิดการหยุดชะงักของงานอย่างไม่เป็นธรรม ให้ลองใช้วิธีอื่น
• ตรวจสอบให้แน่ใจว่านักเรียนมีพื้นที่ทางกายภาพเพียงพอระหว่างพวกเขา
• เพิ่มระยะเวลาที่นักเรียนต้องทำงานให้เสร็จ
• แบ่งงานออกเป็นงานย่อยๆ เพื่อช่วยให้นักเรียนจดจ่อกับการทำแต่ละส่วนให้เสร็จ นักเรียนบางคนรู้สึกท่วมท้นเมื่อได้รับข้อมูลมากเกินไปในการประมวลผลในคราวเดียว
• ช่วยนักเรียนกำหนดว่างานใดที่ต้องทำตามลำดับ ช่วยพวกเขาจัดระเบียบงานด้วยรายการตรวจสอบ และให้พวกเขาทำเครื่องหมายรายการเมื่อเสร็จสิ้น
• พิจารณาใช้ตัวจับเวลาเพื่อช่วยเด็กติดตามระยะเวลาที่พวกเขาต้องทำงานให้เสร็จ
• ลดปริมาณงานที่เด็กต้องทำ ตัวอย่างเช่น ลองย่อรายการตัวสะกดให้สั้นลง ลดจำนวนหน้าที่ต้องอ่าน หรือลดจำนวนคำถามที่ต้องตอบ
• ให้คำแนะนำในรูปแบบต่างๆ จัดเตรียมแบบจำลองที่มองเห็นได้และลงมือปฏิบัติ ทิศทางที่เป็นลายลักษณ์อักษร ทิศทางการพูด และตรวจสอบความเข้าใจของนักเรียนหลายๆ ครั้งขณะทำงาน ให้คำติชมบ่อยครั้งเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาทำได้ดีและสิ่งที่พวกเขาต้องแก้ไข
• ในบางกรณี การคัดลอกบันทึกย่อของนักเรียนคนอื่นสามารถช่วยนักเรียนที่มีปัญหาการไม่ตั้งใจได้ ในกรณีอื่นๆ มันไม่มีประโยชน์เพราะเด็กอาจเห็นเหตุผลน้อยลงที่จะจดจ่อกับสิ่งที่กำลังพูดในชั้นเรียน หากคุณลองใช้กลยุทธ์นี้ ให้สังเกตนักเรียนว่าได้ผลหรือไม่ การอนุญาตให้บันทึกการบรรยายหรือการจัดเตรียมโครงร่างการสอนที่ครูจัดทำขึ้นในชั้นเรียนอาจช่วยได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ให้สังเกตอีกครั้งเพื่อกำหนดประสิทธิผลของการแทรกแซงเหล่านี้
• ใช้ตัวชี้นำเพื่อกระตุ้นให้เด็กกลับไปทำงานตกลงล่วงหน้าว่าสัญญาณเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร แตะไหล่ มือวางบนโต๊ะ แตะกระดานดำ พลิกสวิตช์ไฟพร้อมเสียงเตือนทั่วไปในชั้นเรียน เช่น “ทุกคนควรอ่านอย่างเงียบๆ ในบทที่ 3 ตอนนี้ เราเงียบและมองดู หนังสือเรียน”
• นักเรียนบางคนต้องการความช่วยเหลือโดยตรงเพิ่มเติม เช่น การแจ้งทางกายภาพ แตะไหล่พร้อมเตือนให้กลับไปทำงานสามารถช่วยได้
• เด็กบางคนอาจต้องการโครงสร้างเพิ่มเติมเช่นเดียวกับแผนการแทรกแซงพฤติกรรม (BIP) เพื่อปรับปรุงความสนใจ