เด็กวัยหัดเดินของคุณสามารถแพ้แลคโตสได้หรือไม่?

เมื่ออายุได้ 30 ปี ฉันพบว่าจริงๆ แล้วฉันแพ้แลคโตส ด้วยการตระหนักรู้ที่ดูเหมือนง่ายนั้น จู่ๆ ฉันก็มองย้อนกลับไปที่ความทรงจำตลอดชีวิตผ่านดวงตาใหม่ ตลอดเวลาในวัยเด็กของฉันที่ฉันบ่นว่าปวดท้อง? ทุกคืนที่ฉันขับรถกลับบ้านจากบ้านแฟนของฉัน ทุกข์ทรมานจากการท้องอืดที่ฉันพยายามซ่อนอยู่ในท้องของฉันตลอดทั้งเย็น? ชามและชามซีเรียลทั้งหมดที่ฉันกินไปโดยที่ไม่รู้ตัวว่าเป็นผู้ร้าย?

ฉันรู้ว่าชีวิตของฉันจะแตกต่างไปจากนี้มากเพียงใดหากฉันรู้ว่าฉันแพ้แลคโตส หรือถ้าพ่อแม่ของฉันรับรู้ถึงความเกี่ยวข้องของอาการและอาการแสดงของฉัน ตอนนี้ ในฐานะพ่อแม่ ฉันได้ระมัดระวังเป็นพิเศษในการมองหาสัญญาณและอาการแสดงของการแพ้แลคโตสในลูกของฉันเองโดยเร็วที่สุด

วัยเตาะแตะเป็นช่วงที่สัญญาณของการแพ้แลคโตสหลายอย่างสามารถแสดงออกมาได้ เนื่องจากพ่อแม่หลายคนเริ่มแนะนำนมให้ลูกกิน หากคุณสงสัยว่าลูกของคุณอาจแพ้แลคโตสได้หรือไม่ นี่คือสิ่งที่ควรมองหา

การแพ้แลคโตสคืออะไร?

การแพ้แลคโตสเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่สามารถย่อยแลคโตสได้อย่างถูกต้อง แลคโตสเป็นน้ำตาลและต้องใช้เอนไซม์ที่เรียกว่าแลคเตสซึ่งมีอยู่ในเยื่อบุลำไส้ในปริมาณที่จำเพาะจึงจะถูกย่อย

เมื่อเด็กอายุประมาณ 2 ขวบ ร่างกายจะผลิตแลคเตสน้อยลง ด้วยเหตุนี้ สัญญาณของการแพ้แลคโตสจึงอาจเริ่มขึ้นในช่วงวัยเตาะแตะ

อายุ 2 ขวบยังเป็นช่วงที่ร่างกายเริ่มผลิตแลคเตสน้อยลงด้วย ซึ่งเป็นเอ็นไซม์ที่จำเป็นในการย่อยแลคโตส ดังนั้นสัญญาณของการแพ้แลคโตสจึงอาจปรากฏชัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวัยเตาะแตะ

สัญญาณของการแพ้แลคโตสในเด็กวัยหัดเดิน

อาการที่พบบ่อยที่สุดของการแพ้แลคโตสคือ:

• ท้องเสีย
• แก๊ส
• ท้องอืด
• ตะคริว
• คลื่นไส้
• อาการปวดท้อง

อาการและอาการแสดงของการแพ้แลคโตสในเด็กวัยหัดเดินนั้นสังเกตได้ยาก เนื่องจากเด็กอายุ 2 ขวบไม่สามารถบอกคุณได้แน่ชัดว่าเธอรู้สึกอ้วน

การติดตามอาหารและอาการของลูกหลังกินนมจะเป็นประโยชน์มากที่สุด ให้จุดพิเศษเพื่อสังเกตสิ่งต่อไปนี้:

• อุจจาระหลวมและมีกลิ่นเหม็น: อธิบายยาก แต่อุจจาระสามารถมีกลิ่นหวานฉุนเฉียวและเกือบจะหมัก (ฉันรู้) ซึ่งจริงๆ แล้วมันสมเหตุสมผลมากเมื่อคุณคิดถึงเรื่องนี้—ถ้าลูกวัยเตาะแตะของคุณแพ้แลคโตส น้ำตาลจากแลคโตสไม่ได้ถูกย่อยสลายอย่างเหมาะสม ดังนั้นน้ำตาลจากแลคโตสจึงหมัก (ถูกย่อยด้วยแบคทีเรีย) ในลำไส้ใหญ่แทน

• ร้องไห้หรือหงุดหงิดหลังจากกินนม: ลูกของคุณอาจไม่สามารถพูดได้ว่าเขาหรือเธอมีอาการปวดท้องหลังรับประทานอาหาร แต่พฤติกรรมของพวกเขาอาจเป็นสัญญาณ ลูกวัยเตาะแตะของคุณเกาะติด สะอื้น หรือไม่ก็ไม่ใช่ตัวเองหลังจากกินนมแล้วใช่หรือไม่ คุณยังสามารถสังเกตท้องของเขาเพื่อตรวจหาอาการท้องอืด ท้องของเด็กวัยหัดเดินอาจมองเห็นได้ยาก แต่ท้องอืดอาจทำให้มองเห็นได้ชัดเจน

วิธีการทดสอบการแพ้แลคโตส

การทดสอบการแพ้แลคโตสในเด็กวัยหัดเดินอาจขึ้นอยู่กับความชอบของกุมารแพทย์ บางคนอาจวินิจฉัยการแพ้แลคโตสโดยพิจารณาจากอาการเพียงอย่างเดียว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากอาการเหล่านั้นดีขึ้นเมื่อคุณเอาผลิตภัณฑ์นมออกจากอาหารของเด็กวัยหัดเดิน ในขณะที่บางคนอาจขอให้เด็กวัยหัดเดินของคุณทำการทดสอบบางอย่าง

American Academy of Pediatrics ขอแนะนำว่าการทดสอบลมหายใจด้วยไฮโดรเจนแบบไม่รุกล้ำหรือการตรวจชิ้นเนื้อในลำไส้แบบลุกลามเพื่อวินิจฉัยการแพ้แลคโตสในเด็กและวัยรุ่นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

อยู่กับการแพ้แลคโตส

หากลูกวัยเตาะแตะของคุณมีอาการแพ้แลคโตส คุณจะต้องเดินหน้าต่อไปโดยให้นมน้อยลงในอาหารของพวกเขา ข่าวดีก็คือมีตัวเลือกของว่างและมื้ออาหารที่ปราศจากนมมากกว่าที่เคย ดังนั้นคุณจะมีรายการเมนูมากมายให้เลือกใช้ (ไอศกรีมยังคงอยู่บนโต๊ะโดยสิ้นเชิง!)

นอกจากนี้ หลายคนที่แพ้แลคโตสสามารถใช้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารแลกเตสที่มีขายตามเคาน์เตอร์ เช่น แลคเตด ในรูปแบบเคี้ยวหรือยาเม็ดหรือรูปแบบ ซึ่งสามารถบรรเทาอาการและทำให้การย่อยอาหารของนมเป็นปกติมากขึ้น

ในกรณีที่รุนแรงกว่าของการแพ้แลคโตส แพทย์อาจแนะนำให้เด็กหลีกเลี่ยงแลคโตสทั้งหมด ดังนั้นควรปรึกษากุมารแพทย์ของบุตรของท่านก่อน

สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักว่าการแพ้แลคโตสไม่ใช่วิทยาศาสตร์ที่แน่นอน ลูกวัยเตาะแตะของคุณอาจสามารถจัดการกับชีสจำนวนเล็กน้อย เช่น หรือนมหนึ่งแก้ว แต่ไม่เกินนั้น

การกำจัดผลิตภัณฑ์นมออกจากอาหารของลูกให้หมดก่อนจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เพื่อให้ระบบของเขาหรือเธอสามารถกำจัดแลคโตสได้อย่างเต็มที่แล้วค่อยแนะนำผลิตภัณฑ์นมบางประเภทกลับคืนมาทีละอย่างช้าๆ

คุณยังสามารถทำความคุ้นเคยกับอาหารที่มีแลคเตสสูงและต่ำโดยทั่วไปได้อีกด้วย นมสามารถมีแลคเตสได้ประมาณ 5 ถึง 8 กรัมต่อแก้ว ในขณะที่เนยหนึ่งเสิร์ฟจะมีแลคเตสในปริมาณที่น้อยกว่า

การใช้ชีวิตร่วมกับการแพ้แลคโตสทำได้มาก แต่สิ่งสำคัญคือต้องแน่ใจว่าลูกของคุณได้รับแคลเซียมและวิตามินดีเพียงพอในอาหาร ข่าวดีก็คือ เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์นมแบบดั้งเดิม นมถั่วเหลืองและอัลมอนด์ส่วนใหญ่ได้รับการเสริมความแข็งแรง