คุณเป็นโรคกลัวโรคเอดส์หรือไม่?

มีสองคำที่สามารถสร้างความกลัวให้กับคนจำนวนมากได้—มะเร็งและโรคเอดส์ และในขณะที่ความกลัวเหล่านั้นอาจมีเหตุผลและเข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ จะเกิดอะไรขึ้นหากความกลัวเหล่านี้ควบคุมชีวิตของคุณ

หากคุณกลัวความเป็นไปได้ที่จะติดเชื้อเอชไอวีมากจนไม่สามารถรับมือกับชีวิตประจำวันได้ ก็เป็นไปได้ว่าคุณเป็นโรควิตกกังวลที่บางครั้งเรียกว่าเป็นโรคกลัวโรคเอดส์

ทำความเข้าใจกับโรคกลัวเอดส์

ความหวาดกลัวต่อโรคเอดส์ถูกกำหนดอย่างหลวม ๆ ว่าเป็นความกลัวที่ไม่มีเหตุผลในการติดเชื้อเอชไอวีหรือความกลัวที่คุณติดเชื้อแล้วแม้ว่าจะมีหลักฐานตรงกันข้าม เป็นเงื่อนไขที่อาจยกเลิกได้ง่ายแต่เป็นเงื่อนไขที่บุคคลไม่ค่อยจะผ่านพ้นไปโดยไม่มีการแทรกแซงที่มุ่งเน้น

ตามคำจำกัดความความหวาดกลัวคือ “ความกลัวหรือความวิตกกังวลที่ไม่มีเหตุผลหรือครอบงำซึ่งมักจะเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างโดยเฉพาะ” เป็นสิ่งที่มักจะสามารถควบคุมชีวิตของบุคคลได้ ซึ่งขัดขวางความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในขณะที่ลดคุณภาพชีวิตลงอย่างมาก

ผู้ที่เป็นโรคกลัวโรคเอดส์มักจะเชื่อได้มากว่าพวกเขาติดเชื้อว่าการทดสอบเชิงลบทั้งหมดในโลกนี้ไม่สามารถบรรเทาความกลัวของพวกเขาได้ พวกเขาสามารถใช้เวลามหาศาลบนอินเทอร์เน็ตเพื่อค้นหาหลักฐานที่แสดงว่าความสงสัยของพวกเขาได้รับการค้นพบ โดยมักจะมาจากเว็บไซต์ที่เสนอคำแนะนำทางการแพทย์ที่ล้าสมัย ล้าสมัย หรือหลอกลวง

มีคนอื่นๆ ที่ทำทุกอย่างเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อเอชไอวี แม้ว่าจะเห็นได้ชัดว่าไม่มีเหตุผลหรือผิดแปลกก็ตาม พวกเขาอาจกลัวว่าคราบบนเสื้อผ้าเป็นหลักฐานของเลือดที่ติดเชื้อเอชไอวี

พวกเขาอาจคิดค้นวิธีที่ดูเหมือนน่าหัวเราะเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อระหว่างมีเพศสัมพันธ์ ตกเป็นเหยื่อของผลิตภัณฑ์หรืออุปกรณ์ที่ไม่เพียงแต่ไร้ประโยชน์เท่านั้น แต่ยังอาจทำให้พวกเขาตกอยู่ในอันตรายได้

สาเหตุ

เหตุผลที่ผู้คนพัฒนา phobias เช่นนี้ไม่ชัดเจน ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตบางคนเชื่อว่าสาเหตุอาจมาจากพันธุกรรม ซึ่งมีแนวโน้มที่จะพัฒนาโรคกลัวซึ่งเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบทางพันธุกรรมของคุณ

คนอื่นเชื่อว่าโรคกลัวเป็นผลมาจากเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์และประสบการณ์ในชีวิตของบุคคล เช่น การกลัวน้ำ อาจเกิดจากการรู้จักคนจมน้ำ ในทำนองเดียวกัน บางคนอาจเป็นโรคกลัวโรคเอดส์หากพวกเขารู้จักคนอื่นที่ป่วยหนักมากหรือเสียชีวิตจากโรคนี้

อีกปัจจัยหนึ่งอาจเป็นความรู้สึกผิดจากการกระทำที่บุคคลนั้นมองว่าผิด โดยทั่วไปแล้วสิ่งเหล่านี้คือการเผชิญหน้าทางเพศที่บุคคลนั้นเสียใจ เช่น ชายที่แต่งงานแล้วที่มีเพศสัมพันธ์กับโสเภณี ล่วงประเวณี หรือมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกกับชายอีกคนหนึ่ง

สถานการณ์เหล่านี้ไม่เพียงแต่ทำให้เกิดความเสี่ยงต่อเอชไอวี แต่ยังทำให้บุคคลมีความเสี่ยงที่จะต้องอธิบายว่าพวกเขาเป็นโรคนี้ได้อย่างไร

ในใจของผู้ที่เป็นโรคกลัวโรคเอดส์ เอชไอวีอาจเป็นผลที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จากการกระทำที่ผิด พวกเขาอาจรู้สึกว่าเอชไอวีเป็น “การลงโทษ” สำหรับ “อาชญากรรม” ที่พวกเขาก่อขึ้นและความรู้สึกผิดที่พวกเขาได้รับนั้นสมเหตุสมผลและสมควรได้รับ

วัฒนธรรมมักมีบทบาทสำคัญในโรคกลัวโรคเอดส์ การอบรมเลี้ยงดู ศาสนา และประสบการณ์ทางสังคมของบุคคลสามารถเพิ่มกระแสความอัปยศที่แพร่หลายในบางชุมชน ทำให้เกิดเส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ “ศีลธรรม” กับสิ่งที่ไม่ใช่

การรักษา

ผู้ที่กลัวเอชไอวีจนทรุดโทรมมักได้รับการรักษาด้วยจิตบำบัดและการใช้ยาร่วมกัน แม้ว่าการนั่งกับแพทย์หรือที่ปรึกษาจะได้รับข้อเท็จจริงทั้งหมดเกี่ยวกับโรคนี้อาจช่วยได้ แต่การสำรวจสาเหตุของความกลัวอาจมีความสำคัญมากกว่า

ในหลายกรณี ความหวาดกลัวจะไม่เกี่ยวข้องกับเอชไอวีเลย การนั่งกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตที่ผ่านการฝึกอบรมมักจะช่วยได้

การรักษาอาจรวมถึงการบำบัดแบบตัวต่อตัว การบำบัดแบบกลุ่ม หรือการให้คำปรึกษาครอบครัว ในผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรควิตกกังวล ยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์ เช่น Zoloft (sertraline) และ Lexapro (escitalopram oxalate) เป็นที่ทราบกันดีว่าสามารถช่วยได้