ความหมายของคะแนนการทดสอบไอคิว

ลูกของคุณทำการทดสอบ IQ และคุณจะได้รับคะแนนคืน คุณเรียนรู้ว่าลูกของคุณที่มีคะแนนไอคิว 150 อยู่ในเกณฑ์ที่มีพรสวรรค์สูง นั่นหมายความว่าอย่างไร? ก่อนที่คุณจะเข้าใจความหมายของการให้เด็กมีพรสวรรค์สูง (หรือให้ของกำนัลในระดับปานกลาง หรือมีพรสวรรค์อย่างสุดซึ้ง) คุณต้องเข้าใจว่าคะแนนไอคิวแสดงถึงอะไร

การวัดคะแนนไอคิว

คำว่า IQ หมายถึงความฉลาดทางปัญญา คะแนนไอคิวเป็นหน่วยวัดความฉลาด โดยหลักมาจากความสามารถในการให้เหตุผลของบุคคล ยิ่งคะแนนสูงเท่าไร ความสามารถในการให้เหตุผลของบุคคลนั้นก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ถ้าเราเอาคะแนนไอคิวของทุกคนมาวางแผน เราจะเห็นว่ามันกระจายอยู่ในเส้นโค้งระฆังปกติ นั่นหมายความว่าคะแนนส่วนใหญ่จะตกอยู่ที่จุดกึ่งกลางของเส้นโค้งระฆังนั้น คะแนนในจุดศูนย์กลางสัมบูรณ์ของเส้นโค้งระฆังคือ 100 และนั่นคือจุดที่เราคาดว่าคะแนนส่วนใหญ่จะตกหรือตำแหน่งที่จะจัดกลุ่ม

เมื่อคะแนนเคลื่อนออกจากมาตรฐาน (100) เราจะพบว่าคะแนนน้อยลงเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม เพื่อให้ตัวเลขมีความหมาย เราต้องสามารถวัดความแปรปรวนของคะแนนได้ นั่นคือจุดประสงค์ของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งก็คือ ระยะทางเฉลี่ยที่คะแนนอยู่จากค่าปกตินั่นเอง นักสถิติกำหนดส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของข้อมูลโดยใช้สูตรเฉพาะ

ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

เมื่อคุณเข้าใจคะแนนเหล่านี้และคะแนนเหล่านี้เหมาะสมกับเส้นโค้งระฆังแล้ว คุณจะเข้าใจพรสวรรค์ประเภทต่างๆ ได้ดีขึ้น เหตุใดคะแนนระหว่าง 115 ถึง 129 จึงถือว่ามีพรสวรรค์เพียงเล็กน้อย เหตุใดคะแนนระหว่าง 145 ถึง 159 จึงมีพรสวรรค์สูง คำตอบอยู่ในค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของการกระจายของคะแนนไอคิวบนเส้นโค้งระฆัง

ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ใช้ในการทดสอบจำนวนมาก รวมถึงการทดสอบ Wechsler IQ คือ 15 คะแนนการทดสอบส่วนใหญ่ (ประมาณ 70%) อยู่ระหว่างค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานด้านล่างและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งค่าที่สูงกว่า 100

ยิ่งคะแนนห่างจาก 100 คนมากเท่าไร เราจะพบว่ามีคนน้อยลงด้วยคะแนนนั้น หากเราย้ายส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเพิ่มเติมด้านล่างและอีกหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานที่สูงกว่า 100 เราจะพบว่าประมาณ 25% ของคะแนนอยู่ในช่วงเหล่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่ง คนที่มีไอคิวระหว่าง 70 ถึง 85 หรือระหว่าง 115 ถึง 130 คิดเป็น 25% ของประชากร

นั่นเหลือเพียงประมาณ 5% ของประชากรที่จะมีคะแนนเกินกว่าค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสองค่าแรกนั้นจากบรรทัดฐาน ประมาณ 2.5% จะมีคะแนนต่ำกว่า 70 และประมาณ 2.5% จะมีคะแนนที่สูงกว่า 130

หมวดหมู่ของพรสวรรค์

ผู้คนมักต้องการรวมเด็กที่มีพรสวรรค์ทั้งหมดไว้เป็นกลุ่มเดียว โดยถือว่าเด็กทุกคนมีความต้องการเหมือนกัน ไม่มีอะไรจะห่างไกลจากความจริง วิธีที่ดีในการทำความเข้าใจความแตกต่างในความต้องการของเด็กกลุ่มต่างๆ เหล่านี้คือการพิจารณาว่าพวกเขาอยู่ไกลจากมาตรฐาน 100 แค่ไหน:

• มีพรสวรรค์เล็กน้อย: 115 ถึง 129

• มีพรสวรรค์ปานกลาง: 130 ถึง 144

• มีพรสวรรค์สูง: 145 ถึง 159

• มีพรสวรรค์พิเศษ: 160 ถึง 179

• มีพรสวรรค์อย่างสุดซึ้ง: 180+

หากคุณดูคะแนนของแต่ละกลุ่ม คุณจะสังเกตเห็นว่าแต่ละหมวดหมู่แสดงถึงค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งค่าจากค่าปกติ เพื่อให้เข้าใจถึงความแตกต่างที่ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสามารถสร้างได้ ให้พิจารณาคะแนนที่ต่ำกว่า 100

ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งค่าที่ด้านใดด้านหนึ่งของ 100 อยู่ภายในช่วงปกติหรือค่าเฉลี่ย เลื่อนลงมาอีกหนึ่งค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคุณเข้าสู่ช่วงของการทำงานทางปัญญาแนวเขต (70 ถึง 84) เด็กที่มีคะแนนในช่วงนี้มีสิทธิ์ได้รับบริการวิชาการพิเศษ

การเลื่อนลงมาในส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานอื่นนำเราไปสู่ช่วงของความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเล็กน้อย (55 ถึง 70) ยิ่งคะแนนของเด็กอยู่ไกลจากเกณฑ์ปกติมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งต้องการบริการวิชาการพิเศษมากขึ้นเท่านั้น

ตอนนี้ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับ 100 คะแนน IQ ที่มีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งค่าที่สูงกว่า 100 ถือว่าปกติหรือค่าเฉลี่ย เลื่อนขึ้นค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งค่า และคุณอยู่ในช่วงที่มีพรสวรรค์เพียงเล็กน้อย นั่นหมายความว่าเด็กที่มีคะแนน 120 จะแตกต่างจากเด็กที่มีไอคิว 100 เช่นเดียวกับเด็กที่มีไอคิว 80 ซึ่งเป็นคะแนนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับเด็กที่จะได้รับบริการพิเศษ

เลื่อนขึ้นค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานอีกหนึ่งค่า และเราย้ายเข้าสู่ช่วงของของขวัญระดับปานกลาง (130 ถึง 144) ช่วงเดียวกันในอีกด้านหนึ่งของ 100 คือช่วงที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อย

ไม่มีนักการศึกษาคนไหนที่จะเชื่อว่าเด็กทุกคนที่มีไอคิวต่ำกว่า 70 จะต้องได้รับการบริการทางวิชาการแบบเดียวกับที่เด็กทุกคนในกลุ่มนี้ต้องการ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ต่ำกว่า 100 มีความหมาย พวกเขามีความหมายไม่น้อยเมื่อพวกเขามากกว่า 100

ข้อควรระวังเกี่ยวกับคะแนนไอคิว

การทดสอบไอคิวไม่ใช่วิทยาศาสตร์ที่แน่นอน บางครั้งอาจดูเหมือนเป็นแบบนั้น แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น คะแนนจากการทดสอบเป็นการประมาณการจริงๆ โดยอิงจากผลการทดสอบของใครบางคนในแต่ละวัน มีขอบของข้อผิดพลาดอยู่เสมอ คะแนน “จริง” อาจสูงกว่าหรือต่ำกว่านี้เล็กน้อย แม้ว่าจะอยู่ในขอบเขตของข้อผิดพลาดก็ตาม

อย่างไรก็ตาม โปรดทราบด้วยว่าคะแนนจะไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมาก นั่นคือเด็กที่ได้คะแนน 140 ไม่ได้คะแนนนั้นเพราะเธอมี “วันที่ดี” คะแนนสูงสุดที่เด็กได้รับจะเป็นผลสะท้อนที่ดีที่สุดของไอคิวของเด็ก (ภายในขอบเขตของข้อผิดพลาด) เด็กทั่วไปไม่สามารถได้คะแนนสูงขนาดนั้นเพียงเพราะพวกเขากินอาหารเช้าที่ดีและรู้สึกดีในวันนั้น

แม้ว่าการทดสอบ IQ มักจะจัดกลุ่มเด็กเป็นบางหมวดหมู่ แต่สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่าเด็กแต่ละคนมีความแตกต่างกัน พึงระลึกไว้เสมอว่าคะแนน IQ ไม่ได้ออกแบบมาให้เป็นตัวทำนายความสำเร็จของเด็ก ไม่ว่าในปัจจุบันหรืออนาคต

แม้ว่าคุณอาจจะตื่นเต้นหรือผิดหวังกับผลลัพธ์ที่ได้ พยายามทำให้พวกเขาเข้าใจพัฒนาการโดยรวมของลูกและความต้องการการเรียนรู้ของแต่ละคน