การแยกตัวและลูกวัยหนุ่มสาวของคุณ

การเลี้ยงลูกแต่ละขั้นนำมาซึ่งความท้าทายในตัวเอง ระหว่างการฝึกไม่เต็มเต็ง พ่อแม่อาจคิดว่าไม่มีอะไรยากไปกว่านี้อีกแล้ว การรับมือกับเด็กก่อนวัยรุ่นในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด ทั้งทางอารมณ์และทางร่างกาย ช่วงเวลาเหล่านั้นทำให้ดูเหมือนเป็นช่วงที่ลำบากที่สุดในการเป็นพ่อแม่

ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก

การส่งลูกไปเรียนที่วิทยาลัยและมีพื้นที่ว่างที่โต๊ะอาหารค่ำของครอบครัวอาจเป็นเรื่องบอบช้ำทั้งพ่อแม่และลูก แต่สำหรับผู้ปกครองบางคน การหาสมดุลที่เหมาะสมของการดูแลและความกังวลกับการเคารพในความเป็นส่วนตัวและความเป็นปัจเจกบุคคลสามารถทำให้การปรับตัวในการเป็นพ่อแม่ของคนหนุ่มสาวเป็นประสบการณ์ที่ยากที่สุด วัยหนุ่มสาวเป็นช่วงเวลาของชีวิตที่ไม่ค่อยมีการกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก

แม้ว่าจะมีการพูดคุยกันเกี่ยวกับเด็กบูมเมอแรงที่กลับบ้านไปอาศัยอยู่กับพ่อแม่และผลกระทบที่อาจมีต่อความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก เมื่อคนหนุ่มสาวจากวิทยาลัยมาทำงานและพบความสำเร็จและความเป็นอิสระ ประเด็นที่อาจส่งผลกระทบทั้งด้านบวกและด้านลบต่อความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก

ในขณะที่มีมุขตลกมากมายเกี่ยวกับพ่อแม่ที่ล่วงล้ำ — แม่ที่คอยสอดส่องหรือพ่อที่ให้คำแนะนำเป็นเพียงสองทัศนคติเท่านั้น — นี่อาจเป็นปัญหาร้ายแรงที่สามารถผลักดันให้พ่อแม่ผู้ปกครองและคนหนุ่มสาวต้องเผชิญหน้ากัน

จำเป็นที่พ่อแม่ แม้จะกังวลอย่างมีเจตนาดี กังวลและมีคำถามจากใจจริง ให้เวลาคนหนุ่มสาวคิดเรื่องนี้ด้วยตนเอง เพื่อให้เกิดความเป็นปัจเจก เป็นไปได้มากที่คนหนุ่มสาวจะเว้นระยะห่างระหว่างพวกเขากับพ่อแม่ไม่ว่าพวกเขาจะสนิทกันแค่ไหนก็ตาม

ระยะทางไม่ได้แปลว่าต้องออกจากพื้นที่ขับรถ (แม้ว่าจะมักจะเป็นขั้นตอนแรก) แต่ก็สามารถทำได้โดยการลดการติดต่อ เช่น การส่งข้อความและการโทรน้อยลง หรือโดยการรักษาข้อมูลบางส่วนให้เป็นส่วนตัว เช่น ใครกำลังออกเดท พวกเขาทำเงินได้เท่าไหร่

สำหรับคนหนุ่มสาว

“บางครั้งเสียงของพ่อแม่ก็ครอบงำอยู่ในหัวได้ว่าเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่บ่อนทำลายความเชื่อมั่นในตัวเอง แม้ว่าเสียงนั้นจะไม่ใช่เสียงวิพากษ์วิจารณ์ การรู้ว่าการที่ผู้อื่นเป็นที่พึ่งและรักผู้อื่นไม่เห็นด้วยกับคุณอาจทำให้คุณต้องถอยกลับ เงียบตัวเองเพราะกลัวสูญเสียความรักนั้นหรือทำผิดพลาด” — เบเวอร์ลี อัมเซล ปริญญาเอก

การปล่อยให้ผู้ใหญ่วัยหนุ่มสาวของคุณทำผิดพลาดโดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกวิพากษ์วิจารณ์หรือไม่เห็นด้วยนั้นมีความสำคัญต่อการเติบโตของพวกเขาเหมือนกับที่เคยเป็นมาเมื่อหลายปีก่อน เพื่อให้พวกเขาประสบอุบัติเหตุจากการฝึกซ้อมไม่เต็มเต็ง ไม่มีใครเรียนรู้อะไรที่น่ารู้หากปราศจากความเจ็บปวดและการเติบโตเพียงเล็กน้อย

การหาค่านิยมและเครื่องมือของตนเองในการจัดการชีวิตในวัยผู้ใหญ่เป็นหัวใจสำคัญของกระบวนการแบ่งแยกและต้องทำโดยปราศจากการแทรกแซงของผู้ปกครอง เป็นเรื่องปกติที่พ่อแม่จะประกาศว่า “ไม่สัก” ขณะชำระค่าเล่าเรียน แต่ถ้าคนหนุ่มสาวเลือกที่จะสัก วิจารณ์ หรือโกรธเคืองเรื่องนั้นไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดของผู้ปกครอง

“ผู้ใหญ่รุ่นใหม่ต้องการความใกล้ชิดที่แตกต่างจากตอนเด็ก ๆ พวกเขาต้องการการสนับสนุนทางอารมณ์ที่ช่วยเพิ่มความมั่นใจในทักษะการเผชิญปัญหาของตนเองและพวกเขาต้องการให้ผู้ปกครองเป็นพยานถึงความสามารถในการรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นของพวกเขา แม้ว่าจะมีความพ่ายแพ้หรือโศกนาฏกรรมระหว่างทางก็ตาม” — Elizabeth Fishel, ดร. เจฟฟรีย์ เจนเซ่น อาร์เน็ตต์, AARP.org

การสร้างเอกสารแนบใหม่

วิธีที่ใหญ่ที่สุดวิธีหนึ่งที่คนหนุ่มสาวสามารถแยกตัวจากพ่อแม่คือการสร้างความสัมพันธ์ที่โรแมนติกที่มีความหมายกับคนอื่น การถ่ายโอนความภักดีและการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการของคนอื่นมากกว่าพ่อแม่อาจเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ปกครองบางคนที่จะยอมรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าความรู้สึกของพวกเขาเกี่ยวกับคู่รักมีความสำคัญน้อยกว่าความกระตือรือร้น

นี่เป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญที่สุดที่ผู้ปกครองต้องอยู่เงียบๆ เว้นเสียแต่ว่าผู้ปกครองรู้สึกว่ามีการทำร้ายเยาวชนของพวกเขา ไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจก็ตาม ไม่มีเหตุผลใด ๆ เลยที่จะแสดงความคิดเห็น เว้นแต่จะมีการขอ

ถึงอย่างนั้นก็เหยียบเบา ๆ กับสิ่งที่พูด หากความสัมพันธ์กลายเป็นเรื่องจริงจัง ไม่ควรพูดอะไรที่อาจบ่งชี้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่จะเลือก โอกาสที่เมื่อถึงวันที่พ่อแม่จะได้พบกับคู่ครองตลอดชีวิตของคนหนุ่มสาวจะมีสิ่งหนึ่งหรือสองอย่างที่ไม่ตรงตามที่คาดหวังไว้ แต่ก็ไม่เป็นไร นี่เป็นการตัดสินใจของคนหนุ่มสาว ไม่ใช่ของพ่อแม่

อิสระทางการเงิน

ความรับผิดชอบทางการเงินเป็นอีกหนึ่งส่วนสำคัญของกระบวนการแยกบุคคล ผู้ปกครองจะเห็นคนหนุ่มสาวของพวกเขาตัดสินใจอย่างน่าสงสัยเมื่อพูดถึงการใช้จ่ายเงินเดือน ทริปวันหยุดสุดสัปดาห์กับเพื่อน ๆ ทีวี HD ขนาด 60 นิ้ว เสื้อผ้าราคาแพง หรืออาหารแบบซื้อกลับบ้านเป็นเพียงบางสิ่งที่คนหนุ่มสาวอาจเลือกใช้จ่ายเงินที่จะทำให้ผู้ปกครองคลั่งไคล้และกังวลเกี่ยวกับการอยู่รอดทางการเงิน

อย่างไรก็ตาม ผู้ปกครองสามารถชี้แจงให้ชัดเจนว่าหากคนหนุ่มสาวประสบปัญหาทางการเงินเนื่องจากการใช้จ่ายอย่างไม่เต็มใจ ผู้ปกครองจะไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ การแบ่งแยกและการสร้างขอบเขตมาพร้อมกับการยอมจำนนจากคนหนุ่มสาว และผู้ปกครองต้องยึดมั่นในสิ่งที่พวกเขาเชื่อในสถานการณ์นี้

ตั้งแต่เพื่อนร่วมห้อง นิสัยการกิน ไปจนถึงการเลือกอาชีพ คนหนุ่มสาวควรได้รับโอกาสให้ค้นพบด้วยตัวเอง ในขณะที่พ่อแม่ก็ต้องมีขอบเขตและขอบเขตของตัวเองเช่นกัน