วิธีป้องกันการโจมตีของโรคหืด

ในแง่ของการป้องกัน แผนปฏิบัติการจะระบุทริกเกอร์ที่ทราบทั้งหมดของคุณและวิธีหลีกเลี่ยง นอกจากนี้ยังจะระบุรายการยาของคุณและวิธีรับประทาน

หลีกเลี่ยงทริกเกอร์

หากคุณเป็นโรคหอบหืดจากภูมิแพ้ แสดงว่าอาการของคุณจะหายไปเมื่อคุณสัมผัสกับสารบางชนิด สารก่อภูมิแพ้ที่ทำให้เกิดโรคหอบหืดไม่เหมือนกันสำหรับทุกคน ละอองเกสรอาจทำให้คนหนึ่งหายใจดังเสียงฮืด ๆ ในขณะที่อีกคนหนึ่งอาจไวต่อความโกรธของสัตว์เลี้ยง

การหลีกเลี่ยงสิ่งกระตุ้นของคุณให้ดีที่สุดเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันโรคหอบหืด ตัวอย่างเช่น หากควันบุหรี่มือสองทำให้เกิดอาการของคุณ ให้ขอให้ใครก็ตามในชีวิตที่สูบบุหรี่ไม่จุดไฟในบ้านของคุณ และอยู่ห่างจากสถานการณ์ที่ผู้คนสูบบุหรี่

เมื่อพูดถึงสารก่อภูมิแพ้ในอาคาร มีมาตรการเฉพาะที่คุณสามารถดำเนินการเพื่อกำจัดสารก่อภูมิแพ้เหล่านี้ได้ ในเดือนธันวาคม 2020 สถาบันสุขภาพแห่งชาติ (NIH) ได้ปรับปรุงแนวทางปฏิบัติสำหรับการจัดการโรคหอบหืดและให้คำแนะนำเฉพาะเกี่ยวกับการบรรเทาสารก่อภูมิแพ้ในร่ม

ประการแรกต้องแน่ใจว่าคุณแพ้สารก่อภูมิแพ้ในร่ม: หากคุณยังไม่ได้รับการทดสอบและพบว่ามีความไวต่อไรฝุ่น ไม่มีเหตุผลใดที่จะพยายามป้องกันตัวเองจากสิ่งเหล่านี้

ประการที่สองคือการใช้แนวทางหลายองค์ประกอบเพื่อบรรเทาสิ่งที่ทำให้เกิดโรคหอบหืดของคุณ ตัวอย่างเช่น หากคุณแพ้ไรฝุ่น เพียงแค่หุ้มหมอนและที่นอนด้วยผ้าคลุมที่กันฝุ่นเท่านั้นจะไม่เพียงพอ คุณควรดำเนินมาตรการอื่นๆ เช่น การติดตั้งเครื่องฟอกอากาศและการใช้เครื่องดูดฝุ่นที่มีตัวกรอง HEPA

เรียนรู้ที่จะรับรู้อาการ

สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักถึงสัญญาณเตือนล่วงหน้าของการโจมตีของโรคหอบหืดและปฏิบัติต่อทันที การจัดการที่เหมาะสมตั้งแต่เนิ่นๆ อาจป้องกันการเดินทางไปห้องฉุกเฉินหรือห้ามคุณออกจากโรงพยาบาล

สัญญาณเตือนล่วงหน้าของโรคหอบหืดที่แย่ลงและโรคหอบหืดที่กำลังจะเกิดขึ้น ได้แก่:

• อัตราการไหลของการหายใจออกสูงสุดลดลง
• อาการไอเพิ่มขึ้น/ไอเรื้อรัง
• หายใจดังเสียงฮืด ๆ
• หายใจถี่
• แน่นหน้าอก
• ความยากลำบากในการทำกิจกรรมประจำวันตามปกติ
• ปัจจัยส่วนบุคคลที่สังเกตได้เมื่อเวลาผ่านไปซึ่งบ่งชี้ว่าโรคหอบหืดแย่ลงหรือโรคหอบหืดกำเริบ

อาการเหล่านี้มักจะแสดงอยู่ในโซนสีเหลืองของแผนปฏิบัติการโรคหอบหืดของคุณ ดังนั้นคุณควรจัดการกับมันตามนั้น ซึ่งอาจหมายถึงการรับประทานยากู้ภัยในปริมาณพิเศษและเริ่มต้นหลักสูตรคอร์ติโคสเตียรอยด์ในช่องปาก

ตรวจสอบการไหลสูงสุดของคุณ

การตรวจสอบอัตราการหายใจออกสูงสุด (PEFR) ซึ่งเป็นการวัดว่าปอดของคุณขับอากาศได้เร็วเพียงใดระหว่างการหายใจออกอย่างแรงหลังจากที่คุณหายใจเข้าเต็มที่แล้ว เป็นกุญแจสำคัญในการป้องกันโรคหอบหืด PEFR ถูกกำหนดโดยใช้อุปกรณ์พกพาแบบธรรมดาที่เรียกว่าเครื่องวัดอัตราการไหลสูงสุด

ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณอาจต้องการให้คุณตรวจสอบการไหลสูงสุดของคุณวันละหลายๆ ครั้ง วันละครั้ง ทุกสองสามวัน หรือเฉพาะบางช่วงเวลา ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรคหอบหืด

หากจำนวนการไหลสูงสุดของคุณลดลง แสดงว่าโรคหอบหืดของคุณแย่ลง และคุณจำเป็นต้องดำเนินการอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันการโจมตี ปฏิบัติตามคำแนะนำในแผนปฏิบัติการโรคหอบหืดเพื่อป้องกันไม่ให้อาการรุนแรงขึ้นและกลายเป็นอาการกำเริบเต็มขั้น

ใช้ยาตามคำแนะนำ

ผู้ป่วยโรคหอบหืดส่วนใหญ่จะได้รับยาอย่างน้อย 2 ประเภท ได้แก่ ยาควบคุมที่ใช้ทุกวันเพื่อป้องกันการอักเสบ และยารักษาโรคที่ใช้รักษาอาการเฉียบพลันเมื่อเกิดขึ้น ส่วนใหญ่แล้ว ยาเหล่านี้จะถูกหายใจเข้าโดยใช้เครื่องช่วยหายใจหรือเครื่องพ่นยาขยายหลอดลม เพื่อให้ยาเหล่านี้ไปยังทางเดินหายใจและปอดโดยตรง

ยาสูดพ่นควบคุมส่วนใหญ่มีคอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดสูดดม (ICS) ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณจะกำหนดความถี่ที่คุณควรใช้โดยพิจารณาจากความรุนแรงของโรคหอบหืดของคุณ หากคุณเป็นโรคหอบหืดเล็กน้อย คุณอาจไม่จำเป็นต้องใช้ ICS ทุกวัน ตามคำแนะนำของ NIH ปี 2020 สำหรับการจัดการโรคหอบหืด

หากคุณเป็นโรคหอบหืดเรื้อรังแบบรุนแรง ปานกลาง หรือรุนแรง คุณอาจต้องใช้เครื่องช่วยหายใจทุกวันเพื่อป้องกันอาการ

เมื่อคุณเริ่มมีอาการแย่ลง คุณสามารถใช้เครื่องช่วยหายใจเพื่อพยายามบีบการโจมตีเต็มที่ในตา มีแนวโน้มว่าจะมีตัวเร่งปฏิกิริยาเบต้าระยะสั้น (SABA) เช่น albuterol ซึ่งทำหน้าที่เป็นยาขยายหลอดลมเพื่อขยายทางเดินหายใจ

หายใจลึก ๆ

การกำเริบของโรคหอบหืดที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นกระตุ้นให้เกิดความวิตกกังวล ซึ่งจะทำให้อาการของคุณแย่ลงไปอีกโดยทำให้ระบบทางเดินหายใจตีบตันมากยิ่งขึ้น การฝึกหายใจเข้าลึกๆ เช่น Buteyko อาจมีประโยชน์ในช่วงเวลาดังกล่าว

แม้ว่าจะไม่สามารถขจัดความจำเป็นในการใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่ก็สามารถสร้างความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการจัดการโรคหอบหืดของคุณ นี่อาจเป็นเทคนิคที่คุณวางใจได้หากคุณรู้สึกว่ามีการโจมตีและคุณไม่มีเครื่องช่วยหายใจ

รู้ว่าเมื่อใดควรรับความช่วยเหลือ

อาการที่ทำให้คุณอยู่ใน “เขตสีแดง” ของแผนปฏิบัติการโรคหอบหืดนั้นร้ายแรง หากคุณประสบปัญหาเหล่านี้ ให้ทำตามคำแนะนำในแผนของคุณและรับการรักษาฉุกเฉินทันที:

• หายใจดังเสียงฮืด ๆ เมื่อคุณหายใจเข้าและหายใจออก
• ไอไม่หยุด
• หายใจลำบาก / หายใจถี่ (หายใจลำบาก)
• ผิวสีซีด
• ความวิตกกังวล

โรคหอบหืดไม่มีทางรักษา แต่สามารถจัดการได้ เมื่อคุณได้รับการวินิจฉัยในครั้งแรก การควบคุมโรคอาจดูเหมือนเป็นงานที่น่ากลัว แต่มาตรการที่คุณต้องดำเนินการเพื่อป้องกันไม่ให้อาการแย่ลงจะกลายเป็นเรื่องที่สอง หากเมื่อใดก็ตามที่คุณรู้สึกว่าไม่ได้ผล ให้แจ้งผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณทราบ การปรับเปลี่ยนแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับโรคหอบหืดเล็กน้อยจะช่วยให้คุณปลอดภัยที่สุดจากการเป็นโรคหอบหืด