ความเสี่ยงของเอชไอวีจากออรัลเซ็กซ์คืออะไร?

หลังจากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากว่า 35 ปี คำถามที่ว่าคุณสามารถติดเชื้อเอชไอวีจากการมีเพศสัมพันธ์ทางปากได้หรือไม่นั้นยังคงสับสนอยู่

หากถามว่าคนติดเชื้อเอชไอวี (ไวรัสโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องของมนุษย์) จากการมีเพศสัมพันธ์ทางปากหรือไม่ คำตอบที่ตรงไปตรงมาก็คือเป็นไปได้แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ส่วนใหญ่แล้ว การมีเพศสัมพันธ์ทางปาก—ทั้งในแง่ของการเลีย (ช่องปาก-อวัยวะเพศชาย), cunnilingus (ช่องปาก-ช่องคลอด) หรือ anilingus (ทางปาก-ทวารหนัก)—ไม่ใช่วิธีการแพร่เชื้อเอชไอวีที่มีประสิทธิภาพ

บทความนี้จะกล่าวถึงปัจจัยเสี่ยงในการติดเชื้อเอชไอวีจากการมีเพศสัมพันธ์ทางปากและวิธีลดความเสี่ยง

ความเสี่ยงทางทฤษฎีกับเอกสาร

เมื่อใดก็ตามที่พูดคุยเกี่ยวกับความเสี่ยงของเอชไอวี สิ่งสำคัญคือต้องแยกความแตกต่างระหว่างความเสี่ยงทางทฤษฎีและความเสี่ยงที่บันทึกไว้ ความเสี่ยงที่บันทึกไว้ขึ้นอยู่กับจำนวนเคสจริงที่เชื้อเอชไอวีสามารถนำมาประกอบโดยตรงกับการมีเพศสัมพันธ์ทางปาก ความเสี่ยงของการติดเชื้อทางปากนั้นต่ำมากจริงๆ ไม่ใช่ศูนย์ แต่ใกล้เคียง

จากการศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียที่ศูนย์การศึกษาการป้องกันโรคเอดส์ของซานฟรานซิสโก ความน่าจะเป็นของการติดเชื้อเอชไอวีจากการมีเพศสัมพันธ์ทางปากโดยไม่ได้รับการป้องกันนั้นเป็นศูนย์ทางสถิติ แม้ว่านักวิจัยจะกล่าวเสริมว่า “เราไม่สามารถแยกแยะ ความเป็นไปได้ที่ความน่าจะเป็นของการติดเชื้อมีมากกว่าศูนย์จริงๆ”

มีหลายปัจจัยและสถานการณ์ที่อาจเพิ่มความเสี่ยงส่วนบุคคลได้ การทำความเข้าใจและระบุปัจจัยเหล่านี้จะช่วยให้คุณตัดสินใจได้ดีขึ้นและมีข้อมูลมากขึ้นเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศของคุณและคู่ของคุณ

การประเมินความเสี่ยงตามประเภทการสัมผัส

โอกาสในการแพร่เชื้อเอชไอวีผ่านทางออรัลเซ็กซ์ขึ้นอยู่กับประเภทของการติดต่อที่เกี่ยวข้องเป็นสำคัญ หากไม่นับปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ทั้งหมด โอกาสในการติดเชื้ออาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับว่าบุคคลที่ไม่ติดเชื้อนั้นดำเนินการหรือได้รับออรัลเซ็กซ์

อย่างไรก็ตาม ตัวเลขสามารถเปลี่ยนแปลงได้เมื่อคุณคำนึงถึงพฤติกรรมทางเพศที่เฉพาะเจาะจง ในหมู่พวกเขา:

• การมีเพศสัมพันธ์แบบเปิดกว้าง หมายความว่าผู้ที่ไม่ติดเชื้อกำลังมีเพศสัมพันธ์ทางปากกับคู่ชายที่ติดเชื้อเอชไอวี ถือว่ามีความเสี่ยงต่ำเป็นพิเศษ ในบรรดาผู้ชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย (MSM) ความเสี่ยงต่อการกระทำนั้นอยู่ที่ประมาณ 0.04%

• (การสัมผัสทางปากต่อองคชาต) มีโอกาสน้อยกว่าเมื่อเอนไซม์ในน้ำลายสามารถทำให้อนุภาคไวรัสเอชไอวีเป็นกลางได้

• Cunnilingus (การสัมผัสอวัยวะเพศระหว่างปากกับผู้หญิง) ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเส้นทางที่ไม่น่าจะเป็นไปได้สูง

• Anilingus (การสัมผัสทางปากถึงทวารหนัก) ยังถือว่ามีความเสี่ยงเล็กน้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคู่ค้าที่เปิดรับ

แม้ว่าตัวเลขเหล่านี้บ่งชี้ว่าความเสี่ยงของเอชไอวีต่ำจากมุมมองของประชากร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต่ำโดยเนื้อแท้จากมุมมองของบุคคล ยิ่งคุณมีปัจจัยเสี่ยงมากเท่าใด ความเสี่ยงในการแพร่เชื้อก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ปัจจัยเสี่ยงเพิ่มเติม

บางทีปัจจัยเดียวที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาความเป็นไปได้ของการติดเชื้อก็คือปริมาณไวรัสของคู่หูที่ติดเชื้อ พูดง่ายๆ ก็คือ ยิ่งปริมาณไวรัส HIV สูงขึ้นเท่าใด การติดเชื้อของบุคคลก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ในทางตรงกันข้าม ปริมาณไวรัสที่ตรวจไม่พบจะสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่แทบไม่มีนัยสำคัญ

มีปัจจัยอื่นๆ อีกหลายประการที่อาจส่งผลต่อความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่:

• การพุ่งออกมาระหว่างออรัลเซ็กซ์ถือเป็นความเสี่ยงมากกว่าการมีเพศสัมพันธ์ทางปากโดยไม่หลั่ง แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานว่าการพุ่งออกมาเป็นปัจจัยเดียวสำหรับการติดเชื้อ

• บาดแผล รอยถลอก หรือแผลในปากของบุคคลอาจเป็นช่องทางในการแพร่เชื้อได้ ด้วยเหตุนี้ สุขภาพฟันที่ดีควรได้รับการดูแลเพื่อช่วยลดโรคเหงือกที่มีเลือดออกและการติดเชื้อในช่องปากอื่นๆ

• การติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ (STIs) บางชนิด เช่น ซิฟิลิสและโรคหนองใน อาจไม่แสดงอาการ การติดเชื้อเช่นนี้มักจะไม่มีใครสังเกตเห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีอยู่ในลำคอ ช่องคลอด หรือทวารหนัก

• รอยโรคหรือแผลจากการติดเชื้อที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวี เช่น เชื้อราแคนดิดาซีหรือเริมยังส่งผลต่อความสมบูรณ์ของเยื่อเมือกในปากและลำคอ การรักษาด้วยเอชไอวีจะช่วยลดความเสี่ยงของการติดเชื้อในช่องปากอื่นๆ เหล่านี้ได้อย่างมาก

• ความเข้มข้นของเอชไอวีในของเหลวในช่องคลอดยังสามารถเพิ่มขึ้นในช่วงมีประจำเดือน เนื่องจากเซลล์ที่มีเชื้อเอชไอวีถูกขับออกจากปากมดลูก สิ่งเดียวกันนี้อาจเกิดขึ้นได้หากชายคนหนึ่งเป็นโรคท่อปัสสาวะอักเสบ ซึ่งการอักเสบเฉียบพลันสามารถเพิ่มการหลั่งของไวรัสได้แม้ในบุคคลที่มีปริมาณไวรัสที่ตรวจไม่พบ

วิธีลดความเสี่ยง

เห็นได้ชัดว่าวิธีที่ดีที่สุดในการลดความเสี่ยงของการติดเชื้อคือการฝึกมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณมีคู่นอนหลายคนหรือไม่แน่ใจเกี่ยวกับสุขภาพของคู่นอน ซึ่งรวมถึงถุงยางอนามัยและเขื่อนทันตกรรมสำหรับผู้ที่มีส่วนร่วมใน cunnilingus หรือ anilingus

มีกลยุทธ์เพิ่มเติมที่สามารถลดความเสี่ยงเพิ่มเติม:

• หากคุณติดเชื้อเอชไอวี ให้ทานยาเอชไอวีตามที่กำหนด หากปริมาณไวรัสของคุณยังคงตรวจไม่พบ คุณจะไม่มีความเสี่ยงที่จะแพร่เชื้อเอชไอวีไปยังคู่นอนที่ไม่ติดเชื้อเอชไอวีได้อย่างมีประสิทธิภาพ

• หากคุณไม่มีเชื้อเอชไอวี คุณสามารถขอให้ผู้ให้บริการดูแลสุขภาพของคุณกำหนดให้มีการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีก่อนการสัมผัส (PrEP) ซึ่งเป็นการบำบัดด้วยยาวันละครั้งซึ่งสามารถลดความเสี่ยงของการติดเชื้อได้มากกว่า 90%

• แนะนำให้ตรวจคัดกรองเอชไอวีเป็นประจำสำหรับผู้ที่มีความเสี่ยงสูงที่จะติดเชื้อ รวมทั้งชายรักชาย ผู้ใช้ยาฉีด และผู้ที่มีคู่นอนหลายคน แนะนำให้ตรวจคัดกรองโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เป็นระยะ

ในที่สุด การสื่อสารก็เท่ากับการหลีกเลี่ยงเอชไอวีในระยะยาว ไม่ว่าคุณจะติดเชื้อเอชไอวีหรือติดเชื้อเอชไอวี อันตรายที่สุดมาจากการไม่พูดอะไรเลย เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการเจรจาเรื่องเพศที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น หรือวิธีเปิดเผยสถานะเอชไอวีของคุณกับคนที่คุณคบหา