ยังคงทำงานกับโรคข้ออักเสบ

หากคุณมีโรคข้ออักเสบ คุณอาจเคยสงสัยว่าคุณจะทำงานและประกอบอาชีพได้อย่างไร แม้ว่าจะมีข้อจำกัดในการทำงานของโรค มาดูคำถามบางข้อที่คุณอาจมีและตัวเลือกใดบ้างที่อาจช่วยให้คุณทำงานต่อไปได้แม้จะมีความท้าทาย

ความท้าทายในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับโรคข้ออักเสบ

โรคข้ออักเสบอาจส่งผลต่อความสามารถในการทำงานของคุณ เนื่องจากความเจ็บปวดและข้อจำกัดทางกายภาพไม่สามารถละเลยได้ ผู้ที่เป็นโรคข้ออักเสบมักจะต้องปรับสภาพแวดล้อมในการทำงานหรือปรับเปลี่ยนตารางการทำงานเพื่อทำงานต่อไปได้ เนื่องจากโรคข้ออักเสบรุนแรงขึ้น อาจจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ

คุณควรเปิดใจเกี่ยวกับความท้าทายของคุณกับนายจ้างหรือไม่? การปรับเปลี่ยนใดที่เป็นประโยชน์มากที่สุด? และเมื่อใดที่คุณต้องพิจารณาถึงความพิการ?

ความสัมพันธ์กับนายจ้างเป็นปัจจัยในการทำงาน

มีหลายสถานการณ์ที่กำหนดว่าคุณสามารถทำงานต่อไปได้หรือไม่แม้จะเป็นโรคข้ออักเสบ สถานการณ์และปัจจัยบางอย่างอาจควบคุมได้ ในขณะที่บางสถานการณ์ไม่สามารถควบคุมได้ ปัจจัยที่สำคัญที่สุดสองประการค่อนข้างเชื่อมโยงกัน—ความรุนแรงของโรคข้ออักเสบ ควบคู่ไปกับการสนับสนุนที่คุณได้รับจากนายจ้างของคุณ หากความสัมพันธ์ระหว่างลูกจ้างกับนายจ้างแน่นแฟ้น สื่อสารกัน ให้เกียรติ และซื่อสัตย์ จะเอาชนะปัญหาต่างๆ ได้มากขึ้น ในทางตรงกันข้าม ความสัมพันธ์กับนายจ้างหรือหัวหน้างานที่เป็นปฏิปักษ์หรือไม่สนใจจะไม่ส่งเสริมความร่วมมือในการหาทางแก้ไข

คุณควรซื่อสัตย์เกี่ยวกับความท้าทายหรือไม่?

มีการถกเถียงกันว่าคุณควรบอกนายจ้างเกี่ยวกับความท้าทายในการใช้ชีวิตร่วมกับโรคข้ออักเสบมากแค่ไหน ท้ายที่สุดแล้ว นายจ้างมีเป้าหมายหลักเพียงข้อเดียวและนั่นก็คือผลิตภาพ การรู้ความจริงเกี่ยวกับการต่อสู้ของคุณจะคุกคามเป้าหมายนั้นหรือไม่?

บางคนกลัวว่าจะตกงานและเลือกที่จะไม่เปิดเผยความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับโรคข้ออักเสบของพวกเขา พวกเขาลดการต่อสู้โดย:

• ไม่สารภาพความรุนแรงของความเจ็บปวดและอาการอื่นๆ ที่เกิดขึ้นจริง
• ไปทำงานเมื่อไม่ควร
• ไม่ใส่เฝือก เฝือก หรือเหล็กดัดเมื่อควร

คนอื่นเชื่อว่าการซ่อนความจริงในท้ายที่สุดกลับกลายเป็นผลร้าย การขาดการเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดจะยากขึ้นเมื่อโรคข้ออักเสบแย่ลง พูดง่ายๆ ก็คือ การปลอมแปลงมันยากขึ้น

ประเภทของงานที่ต้องพิจารณา

พนักงานทุกคนคาดหวังผลิตภาพในระดับหนึ่ง ที่กล่าวว่าความสามารถในการทำงานให้เสร็จและตรงตามกำหนดเวลาจะยากขึ้นเมื่อระดับความพิการเพิ่มขึ้น บริษัทขนาดใหญ่ที่มีพนักงานจำนวนมากอาจไม่กังวลเกี่ยวกับประสิทธิภาพการทำงานของบุคคลเหมือนบริษัทขนาดเล็ก บริษัทขนาดใหญ่อาจมีกำลังคนเพียงพอโดยที่พนักงานมักจะสร้างสมดุลระหว่างกัน ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ได้คาดหวังประสิทธิภาพ แต่บริษัทขนาดใหญ่อาจอนุญาตให้มีวันลาป่วยเพิ่มเติมได้ง่ายขึ้นหรือจัดการกับความพ่ายแพ้ชั่วคราว เนื่องจากมีบุคลากรที่พร้อมดูแลคุณมากขึ้น ภาระของบริษัทที่ใหญ่ขึ้นจึงน้อยลง

ลักษณะที่แน่นอนของงานกำหนดว่าโรคข้ออักเสบอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของคุณมากน้อยเพียงใด งานที่ต้องใช้ร่างกายมากซึ่งเกี่ยวข้องกับการยก การแบก เดิน หรือยืนมาก ๆ ย่อมได้รับผลกระทบมากกว่างานบนโต๊ะอย่างแน่นอน งานที่มีความต้องการทางร่างกายอาจเป็นเรื่องยากหรือเป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาเมื่อเวลาผ่านไป

ที่กล่าวว่ากิจกรรมบนโต๊ะอาจเป็นเรื่องยากสำหรับโรคข้ออักเสบ และจากการศึกษาผู้ป่วยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ในปี 2559 พบว่าความแรงของด้ามจับและระยะการเคลื่อนไหวของมือเป็นปัจจัยที่เกี่ยวข้องมากที่สุดกับการไม่สามารถทำงานได้

ความยืดหยุ่นช่วย

งานของคุณต้องดำเนินการตามกำหนดเวลาที่แน่นอนหรือไม่เป็นอีกข้อพิจารณาหนึ่ง หากโรคข้ออักเสบทำให้คุณพลาดงานไปมาก หรืออาการไขข้ออักเสบที่ไม่คาดคิดทำให้คุณพึ่งพาได้น้อยลง งานที่ทำกับตารางเวลาแน่นๆ ก็ไม่เหมาะสม

ปรับสภาพแวดล้อมการทำงานของคุณ

หากเป็นไปได้สำหรับการปรับเปลี่ยนเฉพาะในที่ทำงาน มันอาจจะช่วยให้คุณทำงานต่อไปได้ และรักษาระดับผลิตภาพตามที่คาดไว้ สิ่งนี้ควรได้รับการพิจารณาและหารืออย่างแน่นอนก่อนที่คุณจะพิจารณาออกจากงาน การปรับตัวบางอย่างอาจทำให้ต้องเสียเงิน แต่บริษัทจะกระตือรือร้นที่จะจ่ายเงินเพื่อปรับเปลี่ยนและดัดแปลง ถ้าประวัติการทำงานของคุณดี คุณตั้งใจที่จะทำงานให้บริษัทต่อไป และพวกเขารู้สึกว่าคุณจะเปลี่ยนได้ยาก

มีการดัดแปลงหรือดัดแปลงที่เป็นไปได้มากมายซึ่งพิสูจน์แล้วว่ามีประโยชน์สำหรับผู้ที่เป็นโรคข้ออักเสบ บางอย่างค่อนข้างง่าย อื่น ๆ ที่กว้างขวางและมีราคาแพงกว่า อาจไม่ซับซ้อนเท่าการเปลี่ยนเก้าอี้หรือความสูงของโต๊ะ การเปลี่ยนตำแหน่งของวัสดุสิ้นเปลือง หรือใช้อุปกรณ์ที่เหมาะกับสรีระ การปรับเปลี่ยนที่จำเป็นอาจไม่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมการทำงานจริงของคุณ แต่อาจเกี่ยวข้องกับการขอเวลาเริ่มงานใหม่กว่าปกติ หรือเปลี่ยนเวลาพักกลางวันหรือพักเที่ยง

สามารถปรึกษานักกิจกรรมบำบัดเพื่อช่วยประเมินพื้นที่ทำงานของคุณและเสนอคำแนะนำที่มีค่า สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจกฎหมายอเมริกันที่มีความพิการเพื่อให้ทราบถึงสิทธิของคุณและทำความเข้าใจความพยายามที่สมเหตุสมผลที่นายจ้างของคุณต้องทำเพื่อตอบสนองความต้องการของคุณ ทำความคุ้นเคยกับกฎหมาย

สถิติความทุพพลภาพเป็นเรื่องที่น่ากลัว

การศึกษาที่แสดงผลกระทบของโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ต่อการจ้างงานนั้นน่ากังวล การศึกษาในวัยชราพบว่ากว่าร้อยละ 50 ของผู้ที่ทำงานก่อนเริ่มมีอาการของโรคหยุดทำงานภายใน 10 ปีนับจากการวินิจฉัย ผู้ที่มีอิสระในการทำงานและความยืดหยุ่นมากกว่ามีแนวโน้มที่จะทำงานต่อไป การศึกษาอื่น ๆ พบว่าระหว่าง 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ของคนไม่สามารถทำงานได้สองถึงสามปีหลังการวินิจฉัย โรคข้ออักเสบยังคงเป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของความพิการในสหรัฐอเมริกา

ในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมา ยาแก้โรคไขข้อ ยาชีวภาพ และการรักษาในระยะเริ่มแรกและเชิงรุกได้กลายเป็นบรรทัดฐาน แต่อัตราการทุพพลภาพยังคงสูงอย่างน่าประหลาดใจ อย่างไรก็ตาม เราเริ่มเห็นการปรับปรุงบ้างแล้ว ในปี 2555 มีการตั้งข้อสังเกตว่าการบำบัดทางชีววิทยา เช่นเดียวกับการใช้ยาต้านโรคไขข้อที่ปรับเปลี่ยนโรคแบบดั้งเดิม (DMARDs) เชิงรุก มีความเกี่ยวข้องกับผลลัพธ์ด้านความทุพพลภาพที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเร็ว ๆ นี้ผลการศึกษาของสวีเดนในปี 2560 พบว่าสำหรับผู้ที่เป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ที่ได้รับการบำบัดด้วยยาต้านเนื้องอก (anti-TNF) ที่เริ่มภายในห้าปีของการวินิจฉัยมีโอกาสเป็นสองเท่าที่จะสามารถทำงานได้สามปี

เนื่องจากการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ และก้าวร้าวดูเหมือนจะมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้ผู้คนทำงานต่อไป ให้ใช้เวลาทำความเข้าใจแนวทางการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ในปัจจุบัน และพูดคุยกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณเพื่อให้แน่ใจว่าแผนการรักษาของคุณนั้นละเอียดและเป็นปัจจุบัน

อาการซึมเศร้า โรคข้ออักเสบ และความทุพพลภาพในการทำงาน

สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตว่าแม้ว่าข้อ จำกัด ทางกายภาพของโรคข้ออักเสบมักถูกมองว่าเป็นปัจจัยสำคัญในการทุพพลภาพในการทำงาน แต่ภาวะซึมเศร้ามีความสำคัญอย่างยิ่ง อาการซึมเศร้า มากกว่าการเกิดโรคหรือการตอบสนองต่อการรักษา เป็นตัวทำนายที่ชัดเจนกว่าว่าคนๆ หนึ่งจะพิจารณาว่ามีความทุพพลภาพในการทำงานหรือไม่ อาการซึมเศร้าเป็นเรื่องปกติเกินไปและมักเกิดขึ้นร่วมกับโรคข้ออักเสบ ภาวะซึมเศร้าไม่เพียงเพิ่มความจำเป็นในการทำงานเท่านั้น แต่ยังทำให้ผู้ที่เป็นโรคข้ออักเสบขาดความสุขในการใช้ชีวิตอีกด้วย พูดคุยกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่คุณอาจเผชิญกับภาวะซึมเศร้า เพื่อที่เธอจะได้ช่วยคุณจัดการข้อกังวลที่พบบ่อยทั้งหมดนี้หากจำเป็น

บรรทัดล่างในการทำงานกับโรคข้ออักเสบ

คุณต้องปฏิบัติตามการรักษาเพื่อควบคุมโรคได้อย่างดีจึงจะทำงานต่อไปได้ คุณต้องทำงานในตำแหน่งที่คุณยังคงสามารถทำงานได้และมีประสิทธิผลภายในข้อจำกัดทางกายภาพและการทำงานของคุณ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องได้รับการสนับสนุนและความเข้าใจจากนายจ้างและเพื่อนร่วมงานของคุณ

เป็นความจริงที่ว่าด้วยการวินิจฉัยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ มีความเสี่ยงโดยธรรมชาติของความทุพพลภาพในการทำงาน ความเสี่ยงมีมากขึ้นด้วยงานที่ต้องใช้ร่างกายสูง อายุที่มากขึ้น ระดับการศึกษาที่ต่ำกว่า และความทุพพลภาพในการทำงานที่มากขึ้นด้วยกิจกรรมในชีวิตประจำวัน ที่กล่าวว่า การรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ และก้าวร้าว ตรวจสอบให้แน่ใจว่าได้ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมการทำงานของคุณแล้ว และการจัดการกับสภาวะอื่นๆ เช่น ความซึมเศร้า สามารถเพิ่มโอกาสของคุณในการทำงานต่อไปและผลประโยชน์ของการทำงานต่อความภาคภูมิใจในตนเองและการเงินที่ดี- สิ่งมีชีวิต.