ความวิตกกังวลด้านประสิทธิภาพในกีฬาสำหรับเด็ก

ใช่: ความวิตกกังวลด้านประสิทธิภาพในเด็กเป็นเรื่องจริงมาก เด็กๆ มักจะรู้สึกกดดันก่อนเกมเมื่อพวกเขาเข้าสู่ระดับการแข่งขันที่สูงขึ้นในกีฬาเยาวชน หรือเริ่มแข่งขันเดี่ยว (พวกเขาอาจรู้สึกวิตกกังวลเรื่องอื่นๆ ด้วย เช่น การพูดต่อหน้ากลุ่ม)

ลูกของคุณอาจสามารถแสดงความกลัวและบอกว่าพวกเขารู้สึกกังวลเกี่ยวกับเกมหรือการแข่งขันที่จะเกิดขึ้น หรือพวกเขาอาจมีปัญหาในการเชื่อมต่อความรู้สึกกังวลกับการเล่นกีฬา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ผู้ปกครองสามารถเข้ามาให้ความมั่นใจและช่วยเหลือได้

ระบุความวิตกกังวลด้านประสิทธิภาพ

เด็กหลายคนจะไม่ออกมาพูดในสิ่งที่พวกเขาประหม่า พวกเขาอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังวิตกกังวล

แล้วพ่อแม่จะรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น? บางครั้งก็ช่วยให้เข้าใกล้ตัวแบบอย่างเอียง คุณอาจบอกลูกของคุณเกี่ยวกับประสบการณ์ที่คุณรู้สึกประหม่าก่อนเกมหรืองานต่างๆ—เช่น เมื่อเร็วๆ นี้ สมมติว่าคุณวิ่งแข่งหรือเล่นเกมซอฟต์บอล หรือเมื่อคุณอายุเท่ากัน ตอนนี้ลูกของคุณอายุเท่ากัน หรือยกตัวอย่างฮีโร่นักกีฬา: “คุณคิดว่า Steph Curry เคยกลัวมาก่อนเกมใหญ่หรือไม่” ข้อความเตือนเช่นนี้สามารถช่วยให้เด็กๆ เข้าใจและตั้งชื่อความรู้สึกของตนได้

พยายามช่วยลูกของคุณระบุความกังวลของพวกเขา พวกเขากังวลเกี่ยวกับการลืมว่าจะทำอย่างไร? ปล่อยให้ลงทีมของพวกเขา? ทำผิด? ได้รับบาดเจ็บ? เมื่อคุณรู้แล้ว คุณสามารถช่วยสร้างความมั่นใจให้ลูกของคุณและ/หรือโค้ชของพวกเขาทำเช่นเดียวกันได้ คุณยังสามารถแก้ปัญหากับพวกเขาได้ โดยแนะนำเทคนิคบางอย่างด้านล่าง

พ่อแม่ยังต้องตระหนักด้วยว่าบางครั้งพวกเขาสามารถมีส่วนทำให้เกิดความวิตกกังวลและความเครียดในการปฏิบัติงาน แม้จะไม่รู้ตัวก็ตาม ตัวอย่างเช่น เด็กบางคนกลัวที่จะทำให้พ่อแม่ผิดหวังมากกว่าสิ่งอื่นใด และสำหรับบางคน ความกลัวนี้อาจเพิ่มระดับความวิตกกังวลได้ อย่ากดดันให้ลูกทำในขณะที่กำลังเล่นกีฬา

ตัวอย่างเช่น อย่าลืมชมเชยความพยายามไม่ใช่ผลลัพธ์ นอกจากนี้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณได้พูดคุยกันหลังเกมในเชิงบวก และหลีกเลี่ยงการให้คำแนะนำแก่เด็กๆ เกี่ยวกับวิธีปรับปรุง คุณควรละเว้นการสนทนามากเกินไปเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาทำในเกมหรืออาจทำอย่างอื่นได้ เว้นแต่พวกเขาจะขอข้อมูลของคุณ

เด็กและวัยรุ่นรับมืออย่างไร

เด็กทุกคนจะตอบสนองแตกต่างกัน แต่กลยุทธ์เหล่านี้ในการจัดการความวิตกกังวลอาจมีประโยชน์ พูดคุยผ่านพวกเขาด้วยกัน จากนั้นสนับสนุนให้บุตรหลานของคุณลองสักสองสามข้อเพื่อดูว่าอะไรดีที่สุดสำหรับพวกเขา

• ท่องจำมนต์: บางครั้งความวิตกกังวลก็เกิดจากการพูดกับตัวเองในแง่ลบ: “ฉันทำไม่ได้” “ฉันจะจำกิจวัตรของฉันไม่ได้” “ทุกคนจะเกลียดฉันถ้าฉันทำพลาด” มนต์เป็นวลีเชิงบวกที่นักกีฬาสามารถใช้แทนคำเชิงลบเหล่านั้นได้ ช่วยลูกคิดวลีที่มีความหมายสำหรับพวกเขา เช่น “ฉันเข้มแข็ง” หรือ “ฉันเข้าใจแล้ว” จากนั้นพวกเขาสามารถพูดกับตัวเองได้บ่อยๆ ในทางปฏิบัติ ที่เกม หรือเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาได้ยินเสียง “ทำไม่ได้” ในหัว

• นึกภาพ: นี่อาจเป็นส่วนเสริมของเทคนิคมนต์ ในขณะที่ท่องมนต์ซ้ำ ลูกของคุณยังสามารถนึกภาพการแสดงได้ดี

• ฝึกฝนโดยมีและไม่มีการเคลื่อนไหว: แม้ว่าการฝึกทักษะจะมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จ แต่บางครั้งการซ้อมทางจิตก็สามารถสร้างความแตกต่างได้มากเช่นกัน ฝึกลูกของคุณให้เดินผ่านการแสดงของพวกเขา โดยนึกภาพแต่ละขั้นตอนตามลำดับ พวกเขาอาจต้องการจดทุกสิ่งทุกอย่างและทบทวน เทคนิคนี้ช่วยให้ลูกของคุณฝึกฝนโดยไม่มีเงื่อนไขเหมือนเกม ตัวอย่างเช่น นักกายกรรมสามารถจินตนาการแต่ละขั้นตอนของกิจวัตรบนพื้นได้ แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างจากโรงยิม

• ตั้งเป้าหมาย: พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาหวังว่าจะบรรลุในการแสดงหรือเกมครั้งต่อไป ช่วยพวกเขาตั้งเป้าหมายที่ยืดยาวแต่เข้าถึงไม่ได้ แทนที่จะได้อันดับหนึ่ง บางทีพวกเขาต้องการเอาชนะช่วงเวลาหนึ่งหรือตอกย้ำทักษะบางอย่าง การเพ่งความสนใจไปที่สิ่งนั้นอาจลดความกดดันของงานโดยรวม

• หายใจลึกๆ: การหายใจลึกๆ หรือกระบังลมสามารถลดความวิตกกังวลและช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นพวกเขาสามารถฝึกซ้อมที่บ้าน ระหว่างทางไปเล่นเกมหรือพบปะ ในห้องล็อกเกอร์ หรือข้างสนาม

• ปลอมมันจนกว่าคุณจะทำมัน: การยิ้มช่วยได้จริง ๆ ดังนั้นบอกนักกีฬาของคุณให้ฉาบปูน – แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบก็ตาม!

สิ่งที่พ่อแม่ทำได้

นอกเหนือจากการฝึกสอนบุตรหลานของคุณโดยใช้เทคนิคข้างต้นแล้ว คุณยังสามารถช่วยโดยกำหนดขั้นตอนสำหรับประสบการณ์ความเครียดที่ต่ำลง

ให้ความมั่นใจ

ไม่ใช่เด็กทุกคนที่จะเชื่อหรือยอมรับคำพูดที่ให้ความมั่นใจของคุณ แต่บางคนจะเชื่อ คุณสามารถเตือนลูกของคุณว่าพวกเขาทำได้ดีแค่ไหนในกิจกรรมที่ผ่านมา พวกเขาใช้เวลาฝึกซ้อมมากแค่ไหน คุณและโค้ชของพวกเขามีศรัทธามากแค่ไหน และที่สำคัญที่สุด คุณรักพวกเขามากไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เกิดขึ้น คุณยังสามารถเตือนพวกเขาว่าบางสิ่งอยู่เหนือการควบคุมของทุกคน เช่น สภาพอากาศ หรือความตั้งใจของผู้พิพากษา แต่อย่าลดหรือปัดเป่าความกังวลของลูกคุณ

ทำส่วนของคุณ

คลายความกังวลด้วยการทำให้ลูกของคุณนอนหลับเพียงพอและกินอาหารเพื่อสุขภาพ เด็กส่วนใหญ่ควรรับผิดชอบอุปกรณ์กีฬา เครื่องแบบ ขวดน้ำ และอื่นๆ ของตัวเอง แต่คุณสามารถมั่นใจได้ว่าทุกอย่างจะเต็มแต่เนิ่นๆ และเผื่อเวลาในการเดินทางให้เพียงพอเพื่อไปร่วมงาน การรีบเร่งไปที่เกมหรือทัวร์นาเมนต์ด้วยความตื่นตระหนกเป็นวิธีเริ่มต้นคร่าวๆ