ทารกเริ่มพูดเมื่อไหร่?

การพูดคุยเป็นหนึ่งในก้าวสำคัญของทารกที่น่าตื่นเต้นที่สุด แต่ผู้ปกครองคนหนึ่งก็มักจะเครียดด้วยเช่นกัน เรารอทุกเดือนเหล่านั้นเพื่อให้ลูกๆ ของเราเริ่มบอกเราว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ในใจ ท้ายที่สุด การไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาเป็นหนึ่งในแง่มุมที่น่าวิตกที่สุดในการดูแลลูกน้อย

แต่ในขณะที่เรารอให้ลูกๆ ของเราพูดคำแรกที่น่ารัก เราอาจรู้สึกหนักใจว่า ลูกของฉันจะเริ่มพูดเมื่อไหร่? ทำไมมันใช้เวลานานจัง? พูดพล่ามที่เข้าใจยากเหล่านั้นนับหรือไม่? เกิดอะไรขึ้นถ้าคำพูดของทารกล่าช้า? มีอะไรผิดปกติกับลูกของฉันหรือไม่?

คำถามเหล่านี้ (และอื่น ๆ ) เป็นเรื่องปกติสำหรับพ่อแม่ของลูกน้อย มาดูกันดีกว่าว่าทักษะทางภาษาของลูกน้อยควรได้รับอะไรบ้าง และจะทำอย่างไรถ้าคุณมีข้อกังวลใจ

การสื่อสารในช่วงต้นของลูกน้อยของคุณ

แม้ว่ามันอาจจะดูไม่เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่ลูกน้อยของคุณกำลังสื่อสารกับคุณทันทีที่พวกเขาเกิด การร้องไห้เป็นวิธีเดียวที่พวกเขาต้องสื่อสารในตอนแรก แต่แน่นอนว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ

ในเวลาต่อมา ผู้ปกครองส่วนใหญ่สามารถเข้าใจความหมายของเสียงร้องของทารกได้ เช่นเดียวกับวิธีตอบสนองความต้องการของพวกเขาก่อนที่เสียงร้องจะเริ่มต้นขึ้น การกลับไปกลับมาระหว่างพ่อแม่และลูกเป็นวิธีแรกที่คุณสอนให้ลูกน้อยสื่อสารและเชื่อมต่อกับคุณ

นอกจากการร้องไห้แล้ว ยังมีวิธีอื่นๆ ที่ลูกน้อยของคุณสื่อสารกับคุณในช่วง 2-3 เดือนแรก และสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัจจัยตั้งต้นของการพัฒนาภาษา นี่คือสิ่งที่ต้องรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญทางภาษาในยุคแรกๆ ตามหลักเกณฑ์ของ CDC:

• เมื่ออายุได้ 2 เดือน ลูกน้อยของคุณจะเริ่มหันศีรษะมาหาคุณเมื่อคุณพูด พวกมันอาจเริ่มส่งเสียงครางและคราง

• ภายในสี่เดือน ลูกน้อยของคุณจะเริ่มพูดพล่าม และอาจถึงขั้นลอกเลียนเสียงและเสียงสูงต่ำที่คุณกำลังทำอยู่ ลูกน้อยของคุณจะแยกแยะการร้องไห้ของพวกเขาด้วย เพื่อให้คุณเข้าใจสิ่งที่พวกเขาต้องการได้ง่ายขึ้น

• ภายในหกเดือน ระหว่างคุณกับลูกน้อยของคุณจะเปลี่ยนไปมามากขึ้น ลูกน้อยของคุณอาจตอบคำถามและคำขอของคุณด้วยเสียงบางอย่าง และพวกเขาควรเริ่มตอบสนองต่อชื่อของตนเองด้วย ในวัยนี้ การพูดพล่ามของพวกมันจะถูกปรับให้ละเอียดยิ่งขึ้น โดยมีเสียง “m” และ “b” มากขึ้น

คำแรกทั่วไป

ทารกส่วนใหญ่จะพูดคำแรกเมื่อถึงวันเกิดปีแรก อย่างไรก็ตาม ทารกบางคนอาจพูดคำแรกก่อนหรือช้ากว่านี้

ในช่วงเวลานี้ คุณจะสังเกตเห็นทักษะการใช้ภาษาของลูกน้อย—ลูกน้อยของคุณเข้าใจสิ่งที่คุณพูด—เพิ่มขึ้นเช่นกัน อันที่จริง ทักษะการเปิดกว้างมักมาก่อนทักษะการแสดงออก (การพูด) ดังนั้น หากลูกน้อยของคุณชี้ไปที่สิ่งต่าง ๆ เข้าใจคำแนะนำง่ายๆ (“ให้ช้อนแก่แม่”) และหันศีรษะเมื่อพวกเขาเรียกพวกเขา สิ่งเหล่านี้เป็นสัญญาณที่ดีของการพัฒนาภาษาตามปกติ

วิธีที่คุณสามารถบอกได้ว่าเสียงที่ลูกน้อยของคุณพูดนั้นเป็นเสียงหนึ่งคำคือการที่พวกเขาพูดคำที่อ้างอิงถึงบุคคลหรือสิ่งของใดบุคคลหนึ่ง และพวกเขาทำบางสิ่งด้วยความสอดคล้องในระดับหนึ่ง ในหนึ่งปี เด็กทารกสามารถชี้และโบกมือ และพวกเขาอาจพูดคำนี้ในขณะที่ชี้และโบกมือ—สั่นศีรษะขณะพูดว่า “ไม่” หรือโบกมือขณะพูดว่า “ลาก่อน”

พวกเขาจะพูดเป็นประโยคเมื่อใด

ทารกมักจะเริ่มต้นด้วยการพูดเพียงไม่กี่คำ และอาจต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือนกว่าที่คำศัพท์ใหม่จะเข้าสู่คำศัพท์ อย่างไรก็ตาม ในช่วงอายุ 18 เดือนถึง 2 ขวบ ทารกส่วนใหญ่มักมีปัญหาด้านภาษาเล็กน้อย โดยเรียนรู้คำศัพท์ใหม่หนึ่งคำต่อสัปดาห์

อย่างไรก็ตาม ใกล้จะสองปีแล้วที่ทารกเริ่ม “พูด” จริงๆ เช่น ร้อยคำเข้าด้วยกันเป็นประโยคง่ายๆ ตามรายงานของ Academy of American Pediatrics (AAP) เด็กวัย 2 ขวบส่วนใหญ่จะสามารถชี้ไปที่รูปภาพในหนังสือ ผู้คน และสิ่งของทั่วไป และสามารถตั้งชื่อรูปภาพเหล่านั้นได้

พวกเขาจะสามารถพูดได้ระหว่าง 50-100 คำ และจะเริ่มรวมคำเข้าด้วยกันเพื่อสร้างวลีคำสองคำ เช่น “เสร็จแล้ว” และ “เล่นบอล” เด็กวัย 2 ขวบบางคนเริ่มพูดประโยคสามประโยค และคนอื่นๆ พูดเป็นย่อหน้า

สิ่งสำคัญที่ควรทราบคือ เด็กที่พูดได้สองภาษา (หรือมากกว่า) อาจถูก “พูดช้า” ในการพูด เนื่องจากอาจสับสนได้ว่าควรเลื่อนไปเป็นภาษาใด บ่อยครั้งที่กุมารแพทย์จะถามคุณเกี่ยวกับภาษาที่พูดที่บ้านเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างความล่าช้าหรือปัญหาที่แท้จริงกับความก้าวหน้าตามปกติ

สัญญาณของการพูดล่าช้า

จำไว้ว่าเด็กบางคนจะพูดช้ากว่าเด็กคนอื่น และบางคนจะพูดเร็วกว่านั้น—และก็ไม่เป็นไร วันที่และตัวเลขเป็นการประมาณการทั้งหมด และไม่เป็นไรหากลูกน้อยของคุณอยู่นอกเหนือการประมาณการ อาจเป็นไปได้ว่าลูกน้อยของคุณจะพูดช้า (การพูด) แต่ควรปฏิบัติตามเมื่อพูดถึงคำพูดที่เปิดกว้าง (ความเข้าใจ)

การมีความล่าช้าในภาษาเป็นเรื่องปกติธรรมดา ตาม AAP เด็ก 1 ใน 5 จะเรียนรู้ที่จะพูดช้ากว่าเด็กในวัยเดียวกัน บางครั้งความล่าช้าเหล่านี้แก้ไขได้ด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม คุณควรปรึกษาข้อกังวลใจเกี่ยวกับความล่าช้าทางภาษาของบุตรหลานกับกุมารแพทย์ของคุณเสมอ เพื่อให้พวกเขาสามารถเข้าถึงได้หากความล่าช้านั้นอยู่ในขอบเขตปกติหรืออาจมีอย่างอื่นเกิดขึ้น

บางครั้งการพูดช้าอาจบ่งบอกถึงปัญหาที่ใหญ่กว่า ซึ่งรวมถึงความบกพร่องทางการได้ยิน พัฒนาการล่าช้า หรือความผิดปกติของสเปกตรัมออทิสติก

การแสดงความกังวลเกี่ยวกับพัฒนาการทางภาษาของบุตรหลานอาจเป็นเรื่องที่เครียด แต่ก็ควรทำเช่นนั้นเสมอ โดยปกติ สิ่งที่คุณต้องมีคือความมั่นใจเพียงเล็กน้อยว่าทุกอย่างอยู่ในขอบเขตปกติ แต่บางครั้งลูกของคุณอาจต้องการความช่วยเหลือ จะดีกว่าเสมอที่จะจัดการกับสิ่งเหล่านี้ก่อนในภายหลัง

หากมีปัญหา ควรเริ่มการรักษาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ยิ่งคุณหยิบยกข้อกังวลของคุณขึ้นมาเร็วและดูว่าลูกของคุณต้องการการแทรกแซงหรือไม่ ก็ยิ่งดี ในกรณีส่วนใหญ่ เมื่อดำเนินการแทรกแซงตั้งแต่เนิ่นๆ ก็สามารถสร้างความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในความสามารถของเด็ก

หนึ่งในส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุดของการเลี้ยงลูกคือการได้เห็นพวกเขาบรรลุเป้าหมาย ไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่าการได้เห็นลูกน้อยของคุณยิ้มเยาะเย้ยออกมาเป็นครั้งแรก และไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่า (และทำให้เกิดความวิตกกังวล) ไปกับการเฝ้าดูลูกน้อยของคุณเริ่มก้าวแรก คำพูดแรกของทารก คำแรก และประโยคแรกของทารก นี่คือช่วงเวลาที่คุณจะจดจำและลิ้มรสตลอดไป

แน่นอน ความกังวลก็มาพร้อมกับความคาดหวังถึงเหตุการณ์สำคัญของทารกด้วยเช่นกัน คุณกังวลว่าลูกน้อยของคุณจะไม่ถึงขั้นที่เร็วพอ หรือว่าพวกเขาไม่เข้าใจหลักเป้าหมายอย่างถูกวิธี นั่นเป็นเหตุผลสำคัญที่จะต้องปรึกษาความกังวลและข้อกังวลของคุณกับกุมารแพทย์ของคุณเสมอ—พวกเขาสามารถแนะนำคุณบนเส้นทางที่ถูกต้อง และบรรเทาความวิตกกังวลที่คุณอาจมี