มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกคืออะไร?

เยื่อบุโพรงมดลูก มะเร็ง ซึ่งเป็นมะเร็งมดลูกชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด เริ่มต้นในเซลล์ของเยื่อบุโพรงมดลูก ซึ่งเป็นเยื่อบุโพรงมดลูกที่สร้างขึ้นและหลั่งออกมาในแต่ละเดือนในสตรีมีประจำเดือนที่ไม่ได้ตั้งครรภ์

โรคนี้พบได้บ่อยหลังวัยหมดประจำเดือน โดยทั่วไปจะรักษาให้หายขาด และปัจจัยต่างๆ เช่น ระยะและผลของฮอร์โมนต่อเนื้องอกสามารถระบุการพยากรณ์โรคได้

อาการมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูก

อาการที่พบบ่อยที่สุดของมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกคือเลือดออกทางช่องคลอดผิดปกติซึ่งเกิดขึ้นระหว่างรอบระยะเวลาหรือหนึ่งปีหรือมากกว่าหลังวัยหมดประจำเดือน หากคุณมีการตกขาวผิดปกติหรือมีเลือดออกผิดปกติซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาของคุณ สิ่งสำคัญคือต้องประเมินโดยผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณ

อาการอื่นๆ ได้แก่ ความเจ็บปวดระหว่างการมีเพศสัมพันธ์หรือการหลั่งผิดปกติที่เป็นน้ำหรือเป็นเลือด ในระยะหลังของโรค คุณอาจมีอาการปวดเชิงกราน น้ำหนักลด และคุณอาจรู้สึกมีมวลในกระดูกเชิงกราน

สาเหตุ

มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกมีหลายประเภท เช่น มะเร็งต่อมน้ำเหลือง (ที่พบบ่อยที่สุด), มะเร็งเซลล์สความัส, มะเร็งคาร์ซิโนซาร์โคมา, มะเร็งเซลล์เล็ก, มะเร็งที่ไม่แตกต่างกัน, มะเร็งเซลล์ใส และมะเร็งระยะเปลี่ยนผ่าน

ปัจจัยเสี่ยงในการพัฒนามะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูก ได้แก่:

• โรคอ้วน
• หมดวัยหมดประจำเดือน
• มีประจำเดือนที่เริ่มก่อนอายุ 12
• ไม่เคยท้อง
• ระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนสูง การเปลี่ยนแปลงในความสมดุลของฮอร์โมนของคุณ
• การใช้ฮอร์โมนทดแทนร่วมกับเอสโตรเจน
• โรคถุงน้ำในรังไข่หลายใบ (PCOS)
• โรคเบาหวาน
• ประวัติส่วนตัวหรือประวัติครอบครัวเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมหรือรังไข่
• กลุ่มอาการของโรคมะเร็งทางพันธุกรรม เช่น กลุ่มอาการลินช์ (มะเร็งลำไส้ใหญ่หรือทวารหนักที่ไม่ใช่โพลิโพซิส หรือ HNPCC)

มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกเกิดขึ้นเมื่อเซลล์ปกติกลายพันธุ์และทวีคูณ เมื่อมันสะสม เนื้องอกก็เริ่มก่อตัว เซลล์ที่ผิดปกติสามารถแพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายได้

การวินิจฉัย

ตรวจพบมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกในระยะแรก ผลลัพธ์จะดีขึ้น มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกมักได้รับการวินิจฉัยในระยะเริ่มแรกเนื่องจากมีเลือดออกผิดปกติ

ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณสามารถพบความผิดปกติในมดลูกและปากมดลูกของคุณในระหว่างการตรวจอุ้งเชิงกรานหรืออัลตราซาวนด์ในอุ้งเชิงกรานหรือทางช่องคลอด คุณอาจมีการผ่าตัดส่องกล้องโพรงมดลูก ซึ่งเป็นการทดสอบวินิจฉัยโดยสอดท่ออ่อนที่มีความยืดหยุ่นเข้าไปในมดลูกของคุณ เพื่อให้ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณสามารถมองเห็นโครงสร้างภายในได้

มีสองขั้นตอนที่สามารถใช้ในการวินิจฉัยมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกได้อย่างชัดเจน:

• ในระหว่างการตรวจชิ้นเนื้อในเยื่อบุโพรงมดลูก ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพจะกำจัดเซลล์เยื่อบุโพรงมดลูกออกบางส่วน เพื่อตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อหาความผิดปกติของรูปร่าง โครงสร้าง หรือการเจริญเติบโตของเซลล์
• ในระหว่างขั้นตอนการผ่าตัดที่เรียกว่าการขยายและการขูดมดลูก (D&C) ซึ่งมักจะต้องมีการดมยาสลบ ปากมดลูกจะขยายออกและเซลล์เยื่อบุโพรงมดลูกจะถูกสกัดเพื่อการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์

หากมีการวินิจฉัยโรคมะเร็ง ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณอาจจะสั่งการตรวจเพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบว่ามะเร็งได้แพร่กระจายออกไปนอกมดลูกของคุณหรือไม่ การทดสอบเหล่านี้อาจรวมถึงการสแกนด้วยเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT) การสแกนทรวงอก การสแกนด้วยเอกซเรย์ปล่อยโพซิตรอน (PET) และการตรวจเลือด ผลการทดสอบเหล่านี้จะกำหนดระยะของมะเร็งของคุณ:

• ระยะที่ 0: เรียกอีกอย่างว่า carcinoma-in-situ เซลล์มะเร็งจะพบที่ชั้นผิวของเยื่อบุโพรงมดลูกและไม่ได้เจริญไปสู่ชั้นเซลล์อื่นๆ

• ระยะที่ 1: มะเร็งมีอยู่ในมดลูกเท่านั้น

• Stage II: มะเร็งมีอยู่ในมดลูกและปากมดลูก

• ระยะที่ 3: มะเร็งแพร่กระจายไปไกลกว่ามดลูก และอาจอยู่ในต่อมน้ำเหลืองอุ้งเชิงกราน ท่อนำไข่ และเอ็นของรังไข่ แต่ยังไม่ถึงนอกบริเวณอุ้งเชิงกราน

• ระยะที่ IV: มะเร็งแพร่กระจายออกไปนอกบริเวณอุ้งเชิงกราน อาจถึงกระเพาะปัสสาวะ ทวารหนัก หรือบริเวณอื่นๆ

การรักษา

หากคุณได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูก คุณและผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณจะต้องหารือเกี่ยวกับตัวเลือกการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับคุณโดยพิจารณาจากระยะของมะเร็ง อาการของคุณ และปัญหาสุขภาพอื่นๆ ที่คุณมี

การรักษารวมถึง:

• ศัลยกรรม: ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณอาจแนะนำการผ่าตัดมดลูกซึ่งเป็นการผ่าตัดเอามดลูกออก หากมะเร็งของคุณลุกลาม คุณอาจต้องผ่าตัดเอาอวัยวะอื่นๆ เช่น ท่อนำไข่ รังไข่ ส่วนหนึ่งของช่องคลอด หรือต่อมน้ำเหลือง ก่อนหรือหลังการผ่าตัด คุณอาจจำเป็นต้องได้รับเคมีบำบัดหรือการฉายรังสีเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของมะเร็ง

• การฉายรังสี: การบำบัดประเภทนี้เกี่ยวข้องกับการทำให้เซลล์มะเร็งได้รับรังสีพลังงานสูง การฉายรังสีสามารถส่งออกไปภายนอกได้ด้วยเครื่องที่นำการฉายรังสีไปยังเนื้อเยื่อของมะเร็ง หรือด้วยเมล็ด เข็ม หรือสายสวนที่วางอยู่ภายในเพื่อสัมผัสโดยตรงกับเนื้อเยื่อมะเร็ง

• เคมีบำบัด: การรักษาประเภทนี้เกี่ยวข้องกับยาที่ฆ่าเซลล์มะเร็ง สามารถรับประทานได้โดยทางปากหรือทางหลอดเลือดดำ บางครั้งเคมีบำบัดสามารถใส่เข้าไปในโพรงร่างกายเพื่อกำหนดเป้าหมายไปยังเนื้องอกได้โดยตรง

• การบำบัดด้วยฮอร์โมน: หากมะเร็งของคุณตอบสนองต่อการกระตุ้นของฮอร์โมน มียาที่สามารถช่วยป้องกันการเติบโตของมะเร็งต่อไปได้ ซึ่งอาจรวมถึงการใช้ยาเพื่อเพิ่มปริมาณฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนในร่างกาย หรือยาเพื่อลดปริมาณฮอร์โมนเอสโตรเจน

การป้องกัน

คุณไม่สามารถป้องกันมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกได้อย่างสมบูรณ์ แต่คุณสามารถลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกได้โดยการคงความกระฉับกระเฉง รักษาน้ำหนักที่ดีต่อสุขภาพ รับประทานอาหารที่สมดุล พูดคุยกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณเกี่ยวกับการรักษาด้วยฮอร์โมน และทำให้แน่ใจว่าคุณได้รับการรักษาสำหรับเยื่อบุโพรงมดลูกใดๆ ปัญหา (เช่น เลือดออกผิดปกติ) ที่คุณมี

โดยปกติจะใช้เวลาหลายปีกว่าที่มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกจะพัฒนา และมักเกิดขึ้นหลังจากปัญหาเยื่อบุโพรงมดลูกเริ่มน้อยลง หากคุณมีเลือดออกผิดปกติ ควรไปพบแพทย์

การกินยาคุมกำเนิดอย่างน้อยหนึ่งปีอาจช่วยลดความเสี่ยงของมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกได้ การใช้อุปกรณ์ใส่มดลูก (IUD) ที่ไม่มีฮอร์โมนอาจลดความเสี่ยงได้เช่นกัน แม้ว่าจะไม่มีงานวิจัยเกี่ยวกับผลกระทบของ IUD ที่ปล่อยฮอร์โมน พูดคุยกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณเกี่ยวกับความเสี่ยงและประโยชน์ของการใช้การคุมกำเนิดประเภทใดประเภทหนึ่งเหล่านี้

อาการที่พบบ่อยที่สุดของมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกคือการมีเลือดออกผิดปกติ ซึ่งหมายความว่ามีผู้ป่วยจำนวนมากที่ตรวจพบในระยะแรกและการพยากรณ์โรคมะเร็งชนิดนี้โดยรวมถือว่าดี หากคุณได้รับการวินิจฉัย การเป็นผู้สนับสนุนของคุณเองเป็นสิ่งสำคัญในการดูแลของคุณ ถามคำถามมากมายกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณ พิจารณารับความเห็นที่สอง หาเวลาพักผ่อนและผ่อนคลาย ขอความช่วยเหลือจากครอบครัวและเพื่อนของคุณ หากจำเป็น ให้ความรู้กับตัวเองและคนที่คุณรักเกี่ยวกับสิ่งที่คาดหวัง ที่สำคัญที่สุดคือใช้เวลาหนึ่งวันในแต่ละครั้ง