อารมณ์ฉุนเฉียวสามารถทำร้ายเด็กวัยหัดเดินของฉันได้หรือไม่?

อย่างแรก ข่าวดี: ตั้งแต่เช้าตรู่ เด็กวัยหัดเดินมักจะแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวจากความคับข้องใจและเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่พวกเขาปรารถนา อารมณ์ฉุนเฉียวส่วนใหญ่ไม่ใช่ความรุนแรงแต่เกี่ยวข้องกับน้ำตาและการตะโกนมากมาย วางใจได้เลย ลูกน้อยของคุณจะไม่ได้รับอันตรายจากการร้องไห้เพียงเล็กน้อย และการตะโกนทั้งหมดอาจทำให้เสียงแหบเล็กน้อยแต่ไม่มากไปกว่านี้

ข่าวร้าย: การประชดอาจเป็นไปได้ว่าส่วนที่อันตรายที่สุดของอารมณ์ฉุนเฉียวไม่ใช่สิ่งที่ลูกวัยเตาะแตะ แต่สิ่งที่คุณไม่ทำเพื่อหยุดพวกเขาเมื่อเวลาผ่านไป โชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่จะเริ่มใช้เทคนิคที่มีประสิทธิภาพเพื่อจัดการกับอารมณ์ฉุนเฉียว

ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพื้นที่นั้นปลอดภัย

หากลูกน้อยของคุณเตะ กระแทก ขว้างสิ่งของ ขว้างตัวเองลงกับพื้นหรือชนกำแพงหรือกระแทกหัว ก็มีโอกาสเกิดอันตรายได้ หากคุณเห็นอารมณ์ฉุนเฉียว พยายามคลี่คลายสถานการณ์หากเป็นไปได้ โดยไม่ยอมแพ้ (ซึ่งจะบ่อนทำลายอำนาจของคุณ)

หากคุณไม่สามารถป้องกันอารมณ์ฉุนเฉียวได้ ให้ตรวจสอบให้แน่ใจว่าลูกของคุณอยู่ในพื้นที่ที่ปลอดภัยและอ่อนนุ่ม ถ้าเขาเคยมีประวัติว่าเคยมีอาการทางร่างกายมาก่อน รัดเขาไว้ในคาร์ซีทหรือรถเข็นเด็ก หากคุณอยู่ข้างนอกหรือย้ายไปที่พื้นที่ปูพรมซึ่งมีหมอนอยู่รอบๆ หรือบนเตียง หากคุณอยู่ที่บ้าน

พยายามสื่อสารให้ชัดเจน

เมื่อลูกวัยเตาะแตะของคุณปลอดภัยแล้ว ให้ลองคิดดูว่ามีอะไรอยู่เบื้องหลังอารมณ์ฉุนเฉียวหากเป็นอารมณ์ฉุนเฉียวที่เกิดจากความหงุดหงิด ให้ดูว่าคุณสามารถช่วยลูกวัยเตาะแตะโดยให้วิธีแสดงความรู้สึกของเขาแก่เขาได้หรือไม่ ทุกครั้งที่คุณทำได้ คุณจะเข้าใกล้อารมณ์เกรี้ยวกราดน้อยลงไปอีกขั้น ลูกวัยเตาะแตะของคุณไม่มีภาษาพื้นฐานและทักษะการเผชิญปัญหาที่จำเป็นในการจัดการกับความเป็นอิสระในวัยเจริญพันธุ์ ดังนั้นเขาจึงต้องการความช่วยเหลือจากคุณ

มองไปรอบๆ ตัวคุณเพื่อหาเบาะแสบริบทเกี่ยวกับสิ่งที่อาจเป็นปัญหา และช่วยเขาแก้ปัญหาอย่างสงบและชัดเจน หลายครั้งที่อารมณ์ฉุนเฉียวประเภทนี้จะค่อยๆ บรรเทาลงเมื่อคุณมีระดับของลูกวัยเตาะแตะลดลง ถ้วยหัดดื่มเปล่า ถุงเท้าที่ไม่สบาย หรือไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรกับความเจ็บปวดจากการถูกมดกัด ล้วนเป็นคำอธิบายที่สมเหตุสมผลอย่างสมบูรณ์สำหรับอารมณ์ฉุนเฉียวที่ไม่ต้องการระเบียบวินัยแต่ต้องการความเห็นอกเห็นใจมากมาย

ลองอุ้มลูกน้อยของคุณเพื่อทำให้สงบลง

หากดูเหมือนว่าลูกวัยเตาะแตะจะสงบสติอารมณ์ไม่ได้หลังจากผ่านไปสองสามนาที ให้ลองอุ้มเขาไว้ใกล้ๆ คุณบางครั้งเขาอาจจะอารมณ์ฉุนเฉียวมากจนต้องการความช่วยเหลือจากคุณเพื่อควบคุมตัวเอง

อย่ากอดแน่นเกินไป แต่อย่าปล่อยเขาไปเช่นกัน คุณสามารถเงียบหรือพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบามากเพื่อให้เขามั่นใจว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยและเขาต้องใจเย็นลง

อย่าปล่อยให้ปฏิกิริยาของคุณส่งเสริมความโกรธเคือง

เด็กวัยหัดเดินบางคนอารมณ์ฉุนเฉียวน้อยลงเพราะหงุดหงิดกับการแก้ปัญหาและพยายามทำให้คุณทำในสิ่งที่ต้องการมากขึ้น หากคุณบอกลูกของคุณว่า “ไม่” ตามคำขอบางอย่างหรือบอกเขาว่าเขาต้องทำบางอย่างที่เขาไม่ต้องการทำ อารมณ์ฉุนเฉียวอาจเป็นผล

ในกรณีนี้ วินัยเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับปัญหา เตือนลูกของคุณว่าเขาต้องหยุดโวยวายไม่เช่นนั้นเขาจะต้องหมดเวลาแล้วทำตามหากเขาไม่หยุด

คุณอาจไม่เข้าใจ แต่ถ้าลูกของคุณสามารถกดปุ่มและกระตุ้นปฏิกิริยาจากคุณด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวของเขา เขาจะรู้ว่าวิธีการของเขาใช้ได้ผล วงจรอุบาทว์เริ่มต้นเมื่อเขาโวยวายและคุณยอมแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่แย่กว่านั้นคือเมื่อคุณพยายามอย่างเต็มที่ที่จะต่อต้านและลูกของคุณดึงปืนใหญ่ออกมาโดยทำบางสิ่งที่เขารู้ว่าเคยได้รับความสนใจในอดีต

วินัยที่สม่ำเสมอสำหรับอารมณ์เกรี้ยวกราดโดยเจตนาก็ไม่เป็นอันตรายเช่นกัน

และอะไรจะได้รับความสนใจจากผู้ปกครองมากกว่าเด็กที่ได้รับบาดเจ็บหรือป่วย? เด็กวัยเตาะแตะหลายคนคิดออกและอาจทุบหัวหรือเอานิ้วแตะคอตัวเอง ในช่วงเวลาดังกล่าว การควบคุมและปฏิบัติตามระเบียบวินัยเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าที่เคย

อีกครั้ง ก่อนอื่นต้องแน่ใจว่าลูกของคุณอยู่ในที่ปลอดภัย แต่อย่ากลัวสิ่งที่ลูกของคุณอาจทำ เลือกสถานที่พักผ่อนช่วงพิเศษที่มีหมอนจำนวนมากสำหรับอารมณ์ฉุนเฉียวถาวร

การหมดเวลาเหล่านี้จะไม่เป็นอันตรายต่อบุตรหลานของคุณเช่นกัน ตรงกันข้าม พวกเขาจะลดพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์และอาจเป็นอันตรายที่บุตรหลานของคุณแสดงออกมา แค่ต้องแน่ใจว่าคุณตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างอารมณ์ฉุนเฉียวง่าย ๆ กับอารมณ์ฉุนเฉียวที่ออกแบบมาเพื่อจัดการกับสถานการณ์เพื่อประโยชน์ของเด็กวัยหัดเดินและปฏิบัติต่อพวกเขาตามนั้น