พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับความลับและความเป็นส่วนตัว

ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ที่ขอให้เด็กเก็บความลับมีเจตนาที่ดี แต่น่าเสียดายที่มีประชากรกลุ่มเล็กๆ ที่เหยื่อล่อเด็ก และความสำเร็จในการล่าของพวกเขาขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเขาที่จะบอกเด็กให้เก็บพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของพวกเขาเป็นความลับที่ลึกล้ำและดำมืด นั่นเป็นเหตุผลที่จำเป็นต้องสอนเด็ก ๆ เกี่ยวกับความลับ

วิธีสอนลูกของคุณเกี่ยวกับความลับประเภทต่างๆ

สอนบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับความลับประเภทต่างๆ ที่เธออาจต้องเผชิญ:

• ความลับที่สนุกสนาน: ความลับที่สนุกสนานอาจเกี่ยวข้องกับงานเลี้ยงเซอร์ไพรส์หรือของขวัญสำหรับใครบางคน อาจมีเด็กคนหนึ่งพูดว่า “อย่าบอกแม่ว่าเราซื้ออะไรให้แม่ในวันคริสต์มาส” หรือ “อย่าบอกปู่ว่าเรากำลังวางแผนจัดงานวันเกิดเซอร์ไพรส์ให้เขา”

• ความลับที่อาจสร้างความเสียหาย: บางครั้ง เด็ก ๆ ถูกขอให้เก็บความลับด้วยเจตนาดีที่สุด แต่ความลับเหล่านั้นยังคงสร้างความเสียหายได้ คุณยายอาจพูดว่า “อย่าบอกพ่อแม่ว่าคุณนอนเลยเวลานอน” หรือเพื่อนอาจพูดว่า “กินคุกกี้นี้ แต่อย่าบอกแม่ว่าฉันให้คุณแล้ว!” ความลับเหล่านั้นส่งข้อความว่าลูกของคุณ (หรือคนอื่น) อาจมีปัญหาในการบอกความจริง

• ความลับที่เป็นอันตราย: ผู้ล่าเด็กขึ้นอยู่กับเด็กที่จะเก็บความลับของพวกเขา ผู้กระทำผิดพูดประมาณว่า “นี่เป็นความลับของเรา และคุณไม่สามารถบอกใครได้” พวกเขาอาจข่มขู่เด็กหลายวิธีเพื่อพยายามทำให้พวกเขาเงียบ เด็กที่ไม่ได้รับการศึกษาเกี่ยวกับความลับมักไม่กล้าบอกใคร

วิธีพูดคุยกับลูกของคุณเกี่ยวกับความลับ

ทำให้ชัดเจนกับลูกของคุณว่าในบ้านของคุณ คุณไม่เก็บความลับ ให้ความรู้แก่บุตรหลานของคุณเกี่ยวกับความลับประเภทต่างๆ และเหตุใดการพูดคุยกับผู้ใหญ่ที่เชื่อถือได้จึงเป็นเรื่องสำคัญ

• พูดคุยอย่างสม่ำเสมอเกี่ยวกับความลับที่ปลอดภัยกับความลับที่ไม่ปลอดภัย เริ่มพูดคุยกับลูกของคุณตั้งแต่อายุยังน้อยเกี่ยวกับความลับที่ไม่ปลอดภัย อธิบายว่าบางครั้งมีคนขอให้เด็กเก็บความลับไว้เพราะพวกเขากำลังทำสิ่งที่ไม่ดี ทำให้เป็นการสนทนาปกติกับบุตรหลานของคุณเมื่อความสามารถในการเข้าใจหัวข้อของบุตรหลานของคุณเติบโตขึ้น

• สอนเด็กๆ เกี่ยวกับการสัมผัสที่ปลอดภัยและไม่ปลอดภัย สอนบุตรหลานของคุณว่า ‘ปลอดภัย’ กับ ‘การสัมผัสที่ไม่ปลอดภัย’ เป็นอย่างไร ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาเข้าใจว่าไม่มีใครนอกจากพ่อแม่หรือแพทย์ควรสัมผัสส่วนใด ๆ ที่ปกติแล้วโดยชุดว่ายน้ำ

• ใช้คำว่า “เซอร์ไพรส์” แทน “ความลับ” พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องเซอร์ไพรส์ที่ดีต่อสุขภาพ เช่น ทริปเซอร์ไพรส์ที่ชายหาดหรือของขวัญเซอร์ไพรส์ อธิบายว่าการเซอร์ไพรส์ควรเป็นเรื่องสนุกอย่างไร และทุกคนควรรู้เกี่ยวกับเรื่องเซอร์ไพรส์เร็วๆ นี้ ซึ่งต่างจากความลับที่อาจ “คงอยู่ตลอดไป”

• อภิปรายถึงความสำคัญของการพูดคุยกับผู้ใหญ่ที่เชื่อถือได้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าลูกของคุณรู้ว่าเขาสามารถบอกคุณได้เสมอหากเขาถูกขอให้เก็บเป็นความลับ ไม่ว่าเพื่อนจะบอกเขาว่าเขาไม่สามารถบอกใครได้หรือพี่เลี้ยงเด็กบอกว่า “ไม่ใช่เรื่องของพ่อแม่คุณ” ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขารู้ดีที่จะบอกคุณต่อไป

• ให้ความมั่นใจกับบุตรหลานของคุณว่าจะไม่ส่งผลให้เกิดการลงโทษ ผู้ล่าเด็กมักจะบอกเด็กว่าพวกเขาจะมีปัญหาใหญ่ในการบอกใครก็ตามว่าเกิดอะไรขึ้น ตรวจสอบให้แน่ใจว่าลูกของคุณรู้ว่าเขาจะไม่ถูกลงโทษหากพูดความจริงหรือเปิดเผยความลับใดๆ นอกจากนี้ ให้พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างการพูดคุยและการบอกเล่า

ความแตกต่างระหว่างความลับและความเป็นส่วนตัว

สิ่งสำคัญสำหรับเด็กคือต้องรู้ว่าความลับและความเป็นส่วนตัวมีความแตกต่างกัน เพียงเพราะคุณจะไม่เก็บความลับไม่ได้หมายความว่าคุณควรบอกคนทั้งโลกเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของคุณ

พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับวิธีที่ทุกคนควรมีความเป็นส่วนตัวเมื่อใช้ห้องน้ำหรือเมื่อแต่งตัว สร้างกฎของบ้านที่แสดงความเคารพต่อความเป็นส่วนตัว เช่น “ถูกเคาะประตูที่ปิดแล้วรอการอนุญาตเข้า”

จัดให้มีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับสิทธิความเป็นส่วนตัวของสมาชิกในครอบครัวแต่ละคน และการแบ่งปันเรื่องราวที่น่าอายไม่ใช่เรื่องดีที่ควรทำ มองหาช่วงเวลาที่สามารถสอนได้และสนทนาอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับความสำคัญของการเคารพความเป็นส่วนตัวและการไม่เก็บเป็นความลับ