เหตุผลที่การหมดเวลาอาจไม่ได้ผลสำหรับบุตรหลานของคุณ

มีเหตุผลที่ผู้ปกครองจำนวนมากใช้การหมดเวลา—เมื่อได้ผลก็ใช้ได้ผลจริงๆ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันจะได้ผลทุกครั้ง แม้แต่กับผู้ปกครองที่เห็นการหมดเวลาสร้างความแตกต่างในพฤติกรรมของลูกๆ

ความจริงก็คือสำหรับบางครอบครัว การหมดเวลาอาจไม่ได้ผลสำหรับลูกๆ ของพวกเขา หรืออาจใช้ได้ผลสำหรับเด็กคนหนึ่งแต่ไม่เป็นผลกับพี่น้องของเขา กล่าวอีกนัยหนึ่ง การหมดเวลาไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเดียวในการแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ดีของเด็ก

คนอื่นอาจไม่สนใจนั่งนิ่ง ๆ และมีความสุขกับการเล่นในห้องของพวกเขา หรือลูกของคุณอาจหมดเวลาโกรธกว่าเดิมและพร้อมที่จะกลับเข้าสู่โหมดพฤติกรรมไม่ดี

ข้อผิดพลาดในการหมดเวลา

ดูเหมือนง่ายในการหมดเวลา มีหลายวิธีที่คุณสามารถทำลายความพยายามของคุณโดยไม่ได้ตั้งใจ

ลูกของคุณรู้ว่ามันเป็นภัยคุกคามที่ว่างเปล่า

คุณอาจขู่ว่าจะให้เวลานอกสำหรับบุตรหลานของคุณแต่ไม่ปฏิบัติตาม เช่นเดียวกับเด็กผู้ชายที่ร้องไห้หมาป่า การขู่ว่าจะให้ลูกของคุณอยู่ในเวลานอกแล้วไม่ทำหรือไม่ทำหรือไม่เต็มใจและทำให้เขาหมดเวลาเท่านั้นและย้อนรอยเมื่อลูกของคุณอารมณ์เสียจะทำให้ประสิทธิภาพของคุณลดลงเมื่อเวลาผ่านไป

เมื่อลูกของคุณทำสิ่งที่ต้องการผลที่ตามมา ให้เวลาเขาในทันทีและสม่ำเสมอ (สิ่งนี้ใช้ได้กับกลยุทธ์ด้านวินัยเด็กทั้งหมด ไม่ใช่แค่การหมดเวลา)

คุณคุยกับลูกของคุณในช่วงเวลานอก

ลูกของคุณจะมีเวลาและพื้นที่คิดเกี่ยวกับพฤติกรรมแย่ๆ ของเขาได้อย่างไร และทำไมเขาถึงหมดเวลาเมื่อคุณคุยกับเขาตลอดเวลา? การขอเวลานอกควรเป็นเพียงแค่นั้น—เป็นการพัก—และไม่ใช่เวลาที่จะดุลูกของคุณ พูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำผิด อธิบายมากเกินไปว่าทำไมเขาถึงหมดเวลา หรือมีส่วนร่วมกับเขาในทางใดทางหนึ่ง

ควรเป็นโอกาสให้ลูก (และคุณ) สงบสติอารมณ์ และให้ลูกได้พักจากความขัดแย้งหรือปัญหาใดๆ ที่นำไปสู่พฤติกรรมที่ไม่ดี เปลี่ยนพลังงานของเขา และคิดว่าเขาควรและไม่ควรทำ . ไม่ใช่เวลาที่พ่อแม่จะพูดคุยกับลูก ตะโกน หรือแสดงความไม่พอใจ คุณสามารถพูดคุยอย่างใจเย็นว่าลูกของคุณทำอะไรผิดและสิ่งที่เขาสามารถทำได้ดีขึ้นในครั้งต่อไปหลังจากหมดเวลา

ลูกของคุณรู้สึกไม่ปลอดภัยในเวลานอก

หากลูกของคุณกรีดร้องและอารมณ์เสียเกี่ยวกับการอยู่นอกเวลา เป็นไปได้ว่าเธอรู้สึกไม่ปลอดภัย อธิบายกับเธอด้วยเสียงที่แผ่วเบาว่าคุณแค่ให้เวลาเธออยู่ในที่เงียบๆ เพื่อให้เธอสงบสติอารมณ์และนึกถึงสิ่งที่เธอทำผิด สร้างความมั่นใจให้ลูกของคุณว่าคุณรักเธอและจะคุยกับเธอหลังจากหมดเวลา กับเด็กเล็ก คุณอาจต้องการนั่งใกล้ ๆ (แต่อย่ามีส่วนร่วมกับเธอ) ในขณะที่เธออยู่นอกเวลา

หมดเวลานานเกินไป

สำหรับเด็กอายุ 5 ขวบ การขอเวลานอก 15 นาทีนั้นนานเกินไป ตามกฎทั่วไป ให้เวลานอกสั้นลงสำหรับเด็กอายุน้อยกว่า ประมาณ 1 นาทีทุกปี คุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณ คือสิ่งที่สำคัญ: คุณต้องการให้ลูกของคุณอยู่ในที่เงียบๆ ที่เขาสามารถคิดถึงสิ่งที่เขาทำเพื่อให้ตัวเองหมดเวลา และสิ่งที่เขาสามารถทำได้ในครั้งต่อไปที่จะไม่จบลงที่นั่นอีก

พึงระลึกไว้ว่า เมื่อเด็กอารมณ์เสียขณะอยู่นอกเวลา อารมณ์ใหญ่ๆ เหล่านั้นไม่ได้ชักจูงพวกเขาให้คิดว่าเหตุใดจึงอยู่ที่นั่น แต่การหมดเวลาสามารถช่วยได้โดยการให้ลูกของคุณพักจากเหตุการณ์ที่กระตุ้นเพื่อรีเซ็ต

มันสนุกเกินไป

หากคุณส่งลูกไปที่ห้องของเธอซึ่งเธอสามารถเล่นกับของเล่นของเธออย่างมีความสุขหรือวางเธอไว้หน้าทีวีหรือให้แท็บเล็ตหรือคอมพิวเตอร์เล่นด้วย นั่นไม่ใช่การหมดเวลา เธอต้องการพื้นที่เงียบสงบปราศจากสิ่งรบกวน

คุณกำลังโกรธหรือตะโกน

หากคุณมีอารมณ์อ่อนไหวเมื่อคุณให้เวลาลูกของคุณ คุณอาจส่งข้อความว่าคุณกำลังปฏิเสธเขาแทนที่จะให้ผลที่ตามมาจากพฤติกรรมของเขา ความสงบสามารถแพร่เชื้อได้ฉันนั้น อารมณ์เสียและโกรธได้ฉันนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการต่อสู้ด้วยเจตจำนงที่มีน้ำตาและความโกลาหลมากมาย คุณต้องอธิบายให้ลูกฟังว่าคุณรักเขาในขณะที่กำหนดขอบเขตของสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นต่อไป

สงบสติอารมณ์และแสดงความรักในขณะที่คุณบอกเขาว่าการหมดเวลาเป็นผลมาจากพฤติกรรมของเขาและนั่นคือเวลาสำหรับการคิดอย่างเงียบๆ เพื่อที่เขาจะได้ตัดสินใจได้ดีขึ้นในครั้งต่อไป ไม่ใช่การลงโทษเพราะคุณโกรธ

คุณยอมแพ้หลังจากลองสองสามครั้ง

หากการหมดเวลาไม่ได้ผล (ลูกของคุณอารมณ์เสีย คุณไม่เห็นการปรับปรุงในพฤติกรรม ฯลฯ ) ให้เวลากับมัน ลูกของคุณอาจต้องปรับให้เข้ากับความคิดในการคิดในที่เงียบๆ และเรียนรู้วิธีสงบสติอารมณ์

ให้สม่ำเสมอและสงบ ใช้เวลานอกต่อไปอย่างน้อยหลายสัปดาห์ก่อนที่คุณจะโยนผ้าเช็ดตัว และเมื่อลูกของคุณเติบโตขึ้น คุณอาจต้องการลองใช้เวลาอีกครั้งเพื่อให้เขาเรียนรู้วิธีที่จะหายใจและสงบสติอารมณ์เมื่อเขาอารมณ์เสีย ซึ่งเป็นทักษะที่สำคัญมากสำหรับเด็กๆ ในวัยเรียนที่ต้องพัฒนา

คุณใช้เวลามากเกินไป

ลูกของคุณใช้เวลานอกเวลามากกว่าที่จะมีปฏิสัมพันธ์เชิงบวกกับคุณหรือไม่? หากบุตรหลานของคุณอยู่ในเวลานอกทุกวัน คุณอาจต้องการดูว่าอะไรเป็นสาเหตุของพฤติกรรมที่ไม่ดีและหาวิธีหยุดพฤติกรรมก่อนที่จะเริ่ม

คุณยังอาจต้องการพิจารณาวิธีอื่นๆ ในการสั่งสอนบุตรหลานของคุณ เช่น การแย่งชิงสิทธิพิเศษ นอกจากนี้ ให้สังเกตสิ่งที่เป็นตัวขับเคลื่อนพฤติกรรมของลูกคุณ ด้วยวิธีนี้ คุณจะสามารถตอบสนองความต้องการของเด็กและลดปัญหาได้ในที่สุด

คุณไม่ได้พูดถึงพฤติกรรม

คุณไม่ได้พูดคุยกับลูกของคุณหลังจากหมดเวลา องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของการหมดเวลาคือการพูดคุยกับลูกของคุณหลังจากนั้นเพื่อหารือเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น เหตุใดจึงต้องมีผลที่ตามมา และสิ่งที่เธอสามารถทำได้ในครั้งต่อไป

การเชื่อมต่อกับลูกของคุณหลังจากที่เธอมีโอกาสสงบสติอารมณ์และคิดในช่วงเวลานอกเวลา แสดงว่าคุณแสดงให้ลูกเห็นว่าคุณรักเธอและอยู่เคียงข้างเพื่อชี้นำเธอไปสู่พฤติกรรมที่ดีขึ้นในอนาคต

ที่สำคัญที่สุด คุณต้องแน่ใจว่าคุณและลูกของคุณสร้างความผูกพันที่แน่นแฟ้น มีปฏิสัมพันธ์เชิงบวกมากมาย เล่นและหัวเราะและสนุกสนานร่วมกัน และสื่อสารกันเป็นประจำ (เช่น ทานอาหารเย็นกับครอบครัวบ่อยเท่าที่คุณจะทำได้)