การตีก้นเป็นรูปแบบที่เหมาะสมของวินัยเด็กหรือไม่?

หากคุณเป็นผู้ปกครอง คุณทราบดีว่าการตัดสินใจทุกอย่างของคุณขึ้นอยู่กับการโต้เถียง และไม่มีวิธีการเลี้ยงดูใดที่ดูเหมือนว่าจะอยู่ภายใต้ไฟมากกว่าการตบเด็กเป็นรูปแบบหนึ่งของวินัย ไม่ว่าคุณจะเคยคิดที่จะตีก้น ไม่ว่าคุณจะเคยถูกตีสอนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก หรือคุณตบลูกๆ ของตัวเอง เมื่อใดก็ตามที่คุณตัดสินใจว่าจะใช้วิธีการทางวินัยแบบใด สิ่งสำคัญคือต้องแน่ใจว่าวิธีนี้เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด

ดังนั้น การตีก้นเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการตีสอนเด็กหรือไม่? ผู้ให้การสนับสนุนกล่าวว่าการให้เด็กตบเบา ๆ ที่ด้านล่างจะส่งข้อความที่รุนแรงและจะลดการละเมิดในอนาคตในส่วนของเด็ก ฝ่ายตรงข้ามบอกว่ามันเป็นขอบเขตของการทารุณกรรมเด็กและมันไม่ได้ผลจริงๆ อันไหนถูก? แม้ว่าจะเป็นการตัดสินใจส่วนตัวและควรทำโดยขึ้นอยู่กับสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับครอบครัวของคุณ แต่ก็มีปัจจัยสำคัญที่ต้องพิจารณา

ทำไมพ่อแม่ถึงตีลูก

สำหรับผู้ปกครองบางคน การตบเป็นรูปแบบธรรมชาติของการตีสอน—บางทีพวกเขาอาจถูกตีเหมือนเด็กเอง คนอื่นมองว่าเป็นการลงโทษที่ดีเมื่อเด็กกำลังจะได้รับบาดเจ็บหรือพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์อันตราย (อาจวิ่งข้ามลานจอดรถหรือเข้าไปในถนน) ถึงกระนั้น คนอื่น ๆ ก็ใช้การตบเป็นทางเลือกสุดท้ายเมื่อไม่มีวิธีการทางวินัยอื่นๆ ที่ได้ผล

ปัญหาเกี่ยวกับการตบเด็ก

ในขณะที่ผู้สนับสนุนที่ตบตีก้นบอกว่าวิธีนี้ใช้ได้ผลดี แต่ความจริงก็คือทั้งหมดที่สอนให้เด็กประพฤติตัวและ “เป็นคนดี” – ไม่จำเป็นต้องเข้าใจว่าทำไมพวกเขาจึงควรประพฤติตนในทางใดทางหนึ่ง ตัวอย่างเช่น หากเด็กขยับไปแตะเตาร้อนและถูกตี เด็กมักจะเรียนรู้ที่จะไม่แตะต้องเตาอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกเขาจะไม่เรียนรู้ก็คือเหตุใดพวกเขาจึงไม่ควรแตะต้องเตา เมื่อเด็กถูกตีก้นในสถานการณ์นั้น โอกาสในการสอนก็สูญเปล่า นั่นคือโอกาสที่จะทบทวนความปลอดภัยในครัว

การตบยังเป็นแบบจำลองพฤติกรรมก้าวร้าว แม้ว่าเด็กจะถูกตีในบริบทของการถูกลงโทษ แต่ก็ยังเกิดขึ้นในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังโกรธ ดังนั้นมันจึงแสดงให้เด็กเล็กเห็นว่าการตีใครซักคนเมื่อคุณโกรธก็ไม่เป็นไร

ในฐานะผู้ปกครอง คุณเป็นแบบอย่างที่ดีที่สุดของลูก แม้ว่าคุณจะบอกลูกว่าพวกเขาไม่ควรตีใคร การตีลูกของคุณ แสดงว่าการกระทำนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับได้

สิ่งสำคัญคือต้องคำนึงด้วยว่าเมื่อเด็กโตขึ้น พวกเขามักจะโกรธพ่อแม่ที่ตบตีพวกเขา แทนที่จะคิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำเพื่อรับประกันว่าจะถูกตบ เด็กจะมุ่งเน้นไปที่การลงโทษ มากกว่าสิ่งที่พวกเขากำลังถูกลงโทษ

American Academy of Pediatrics (AAP) มีความคิดเห็นอย่างมากเกี่ยวกับการตีก้นเด็ก—พวกเขาต่อต้าน ในฉบับที่เจ็ดของการดูแลทารกและเด็กเล็ก: แรกเกิดถึงอายุ 5 ปี AAP ระบุว่า:

“ American Academy of Pediatrics ต่อต้านอย่างรุนแรงต่อการตีเด็กไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม หากการตบเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ผู้ปกครองควรอธิบายอย่างใจเย็นในภายหลังว่าทำไมพวกเขาถึงทำอย่างนั้น พฤติกรรมเฉพาะที่กระตุ้นมัน และความรู้สึกโกรธที่พวกเขารู้สึก พวกเขายังอาจขอโทษต่อพวกเขา เด็กสูญเสียการควบคุม ซึ่งมักจะช่วยให้เด็กเข้าใจและยอมรับการตบตีและเป็นแบบอย่างให้เด็กรู้จักวิธีแก้ไขสิ่งที่ผิด”

ทางเลือกในการตบ

มีหลายวิธีที่จะตีสอนเด็กนอกเหนือจากการตีลังกา การหมดเวลาและสละสิ่งที่มีค่าต่อเด็กไปนั้น ต่างก็มีประสิทธิภาพในการสอนเด็กถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่ถูกและผิด อีกเทคนิคหนึ่งคือการเปลี่ยนเส้นทางซึ่งช่วยให้คุณแจ้งให้บุตรหลานทราบว่าการกระทำของตนนั้นไม่เป็นที่ยอมรับ ในขณะที่ยังให้ทางเลือกที่ดีอีกด้วย

กุญแจสำคัญในการฝึกวินัยเด็กไม่ใช่แค่เพื่อให้พวกเขาหยุดทำบางอย่าง (แม้ว่าจะสำคัญอย่างยิ่งก็ตาม) วินัยควรถูกมองว่าเป็นโอกาสในการเรียนรู้ – โอกาสที่เด็กจะเรียนรู้จากความผิดพลาดของเธอในขณะที่พัฒนาทักษะการตัดสินใจที่ดีซึ่งเธอสามารถนำไปใช้ในอนาคตได้