ทำไมจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะแบ่งปันการวินิจฉัยโรคมะเร็งของผู้ปกครองกับเด็ก

มะเร็งเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตทั่วโลก ในปี 2020 โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 10 ล้านคน เมื่อพ่อแม่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง จะส่งผลต่อทั้งครอบครัวโดยเฉพาะเด็ก และจากการศึกษาใหม่ จำนวนข้อมูลที่เด็กได้รับเกี่ยวกับการวินิจฉัยโดยผู้ปกครองมีน้ำหนักมาก

การศึกษาที่นำเสนอใน ESMO Congress 2021 ของ European Society for Medical Oncology พบว่าการทำให้เด็กอยู่ในความมืดเกี่ยวกับการต่อสู้ของผู้ปกครองที่เป็นมะเร็งอาจส่งผลเสียต่อความผาสุกทางจิตใจและอารมณ์ของพวกเขา ถึงแม้จะเป็นเรื่องยากที่จะมีการอภิปราย แต่แหล่งข้อมูลจากแพทย์ไปจนถึงนักบำบัดสามารถช่วยผู้ปกครองได้พูดคุยอย่างมีวิจารณญาณกับบุตรหลานของตน

การเรียน

นักวิจัยจากสถาบัน Salah Azaiez ได้ตรวจสอบตัวอย่างการศึกษาของผู้ปกครองชาวตูนิเซีย 103 คนที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง ผู้เข้าร่วมจะได้รับแบบสอบถามเกี่ยวกับโรคและการรักษาของผู้ปกครอง สภาพแวดล้อมทางครอบครัว ความเชื่อทางสังคมวัฒนธรรม อายุของลูก และวิธีที่เด็กรับมือกับการพยากรณ์โรคของผู้ปกครอง

จากผลการวิจัยพบว่า 82.5% ของผู้เข้าร่วมบอกบุตรหลานของตนเกี่ยวกับความเจ็บป่วยของพวกเขา แต่ 41.7% ของผู้ตอบแบบสำรวจไม่ได้ให้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการวินิจฉัยโรคมะเร็งกับบุตรหลานของตน และ 17.5% ไม่ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับความเจ็บป่วยกับพวกเขา เด็ก.

“การค้นพบนี้ไม่น่าแปลกใจ แต่แสดงให้เห็นถึงโอกาสที่พลาดไปในการแจ้งให้เด็กทราบ [so they can] เริ่มเตรียมความพร้อมสำหรับผลลัพธ์เชิงลบที่อาจเกิดขึ้นและเพื่อตอบคำถามหรือข้อกังวลโดยตรงที่เด็กอาจมีเกี่ยวกับความเจ็บป่วยของผู้ปกครอง” นักจิตวิทยา Sujin Ann-Yi ปริญญาเอกผู้ช่วยศาสตราจารย์ภาควิชาประคับประคอง การฟื้นฟูและการแพทย์บูรณาการของมหาวิทยาลัยอธิบาย ศูนย์มะเร็ง Texas MD Anderson

ผลการศึกษายังระบุด้วยว่าผู้ปกครองเกือบทุกคน (96%) เห็นว่าพฤติกรรมของลูกเปลี่ยนไปในขณะที่พ่อแม่ต่อสู้กับอาการป่วย

“ความวิตกกังวล ความซึมเศร้า และพฤติกรรมรุนแรงพบได้ในกรณีส่วนใหญ่—35%, 21% และ 21% ตามลำดับ ปฏิกิริยาเหล่านี้มีอยู่ในเด็กเกือบทุกคน แต่ก็ไม่ใช่ลักษณะเด่นในเด็กบางคน และสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ ซึ่งรวมถึงอายุ… การเสพติดมีการรายงานโดย 6.2% ของผู้เข้าร่วม; อย่างไรก็ตาม ตัวเลขนี้อาจถูกประเมินต่ำไปมาก เนื่องจากผู้ปกครองสามารถรู้สึกละอายที่จะนำเรื่องนี้มาพิจารณาแม้กระทั่งกับแพทย์” Sinen Korbi, MD, ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยาทางการแพทย์ที่สถาบัน Salah Azaiez กล่าว Dr. Korbi เป็นผู้เขียนหลักของการศึกษานี้

แม้ว่าตัวอย่างการศึกษาจะมีขนาดเล็ก แต่ก็สะท้อนถึงสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่าพวกเขาสังเกตเห็นในระดับที่ใหญ่ขึ้น: การวินิจฉัยโรคมะเร็งสำหรับสมาชิกในครอบครัวทุกคนทำได้ยาก

ความยากลำบากสำหรับผู้ปกครองและเด็ก

ลูกๆ ของ Kimberly Johnson อายุ 10 และ 12 ปี เมื่อเธอได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะที่ 1 เธอบอกว่ารู้ว่าเธอจะต้องพึ่งพาศรัทธาและความเชื่อของเธอในพระเจ้าเพื่อนำทางเธอตลอดกระบวนการ เธอรู้เช่นกันว่าเธอกับเจเร็ดสามีของเธอจะต้องบอกข่าวกับลูกสาวของพวกเขา

หลังจากที่เธอใช้เวลาทำความเข้าใจการพยากรณ์โรคและแผนการรักษาของเธออย่างเต็มที่แล้ว Johnsons ก็ให้อาหารเช้ากับสาวๆ ที่ร้านอาหารโปรดของพวกเขา เพื่อให้เป็นสถานที่ที่สะดวกสบาย พวกเขาบอกพวกเขาเกี่ยวกับการวินิจฉัยโรคมะเร็งของแม่

“เราอธิบายให้เข้าใจง่ายและอนุญาตให้พวกเขาถามคำถามหากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม อายุของพวกเขาเป็นปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจใช้แนวทางนี้” เธออธิบาย การตรงไปตรงมากับลูกๆ ของเธอช่วยให้พวกเขารับมือกับข่าวได้

แต่ไม่ใช่ผู้ปกครองทุกคนจะรู้สึกสบายใจที่จะพูดคุยถึงสถานการณ์นี้ เมื่อแม่กลัวตัวเองหรือพ่อไม่รู้ว่าจะรับมือกับการพยากรณ์โรคอย่างไร ก็อาจเป็นเรื่องยากที่จะแบ่งปันอะไรกับลูกๆ ผู้ปกครองอาจมีความกังวลด้วยว่าลูก ๆ ของพวกเขาจะรับมือกับข่าวได้หรือไม่ หรือสงสัยว่ามันจะเป็นเรื่องเครียดเกินไปหรือเปล่า

ผู้ปกครองหลายคนอาจมองว่าการไม่แชร์ข่าวเป็นแนวทางในการปกป้องลูกๆ แต่เด็กๆ อาจรู้สึกเหินห่างหรือเจ็บปวดได้เมื่อพวกเขาตระหนักว่าตนได้หลุดพ้นจากวัฏจักรอันสำคัญยิ่งของครอบครัวนี้

ผู้เชี่ยวชาญสังเกตว่าเมื่อพ่อแม่ไม่บอกการพยากรณ์โรคกับลูก ลูกๆ อาจกลัวและสับสนหากอาการของพ่อแม่เริ่มแย่ลง อาจเป็นเรื่องยากมากขึ้นที่จะรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นโดยปราศจากคำเตือนหรือความรู้ล่วงหน้า

ผู้ปกครองยอมรับว่าพวกเขาต้องการความช่วยเหลือในการแบ่งปันรายละเอียดอาจเป็นกุญแจสำคัญ ผู้เชี่ยวชาญแนะนำให้ขอแหล่งข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยา ติดต่อนักบำบัดโรคหรือนักสังคมสงเคราะห์ทางการแพทย์ หรือแม้แต่ไปที่เว็บไซต์ที่ให้ข้อมูลเพื่อขอความช่วยเหลือในการอธิบายข่าว

“ฉันเชื่อมั่นในความซื่อสัตย์ เปิดกว้าง จริงใจ และเหมาะสมกับวัยเมื่อพูดถึงข้อเท็จจริงของการวินิจฉัยโรค ใช้ภาษาที่เป็นรูปธรรมและโอเคกับการพูดว่า ‘ฉันไม่รู้’ ถามพวกเขาว่าพวกเขามีคำถามใด ๆ เกี่ยวกับข้อมูลที่แบ่งปันหรือไม่” Erin Jones, LCSW นักบำบัดโรคและที่ปรึกษาชั้นนำของ e.Piphany Concepts and Consulting ให้คำแนะนำ

สิ่งสำคัญคือต้องให้อิสระแก่เด็กในการตอบสนองและรับมือในแบบของพวกเขาเอง เด็กที่อายุน้อยกว่าอาจติดและขัดสนมากขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กที่โตกว่าอาจห่างไกลมากขึ้นเมื่อพวกเขาประมวลผลความรู้สึก

การให้พื้นที่แก่พวกเขาและแม้แต่การหานักจิตวิทยาเพื่อให้พวกเขาพูดคุยด้วยก็อาจเป็นประโยชน์ ในท้ายที่สุด คุณรู้จักลูกของคุณดีที่สุด และตัดสินใจว่าจะนำเสนอข่าวอย่างไร จะแบ่งปันอะไร และความช่วยเหลือใดที่พวกเขาต้องการเป็นส่วนสำคัญของกระบวนการ

ผลการศึกษาวิจัยช่วยได้อย่างไร

การศึกษานี้ช่วยเน้นถึงสุญญากาศที่มีอยู่ในการชี้แนะผู้ปกครองผ่านกระบวนการแบ่งปันการวินิจฉัยโรคมะเร็งกับบุตรหลานของตน แพทย์และนักบำบัดสามารถช่วยให้พวกเขาก้าวแรกในการทำความเข้าใจแผนการรักษาของพวกเขา และรวบรวมแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการแบ่งปันอย่างมีประสิทธิภาพกับครอบครัว

“การสื่อสารอย่างเปิดเผย ละเอียดถี่ถ้วน และสม่ำเสมอเกี่ยวกับการรักษาจะนำพาครอบครัวไปไกล!” โจนส์กล่าวทิ้งท้าย