วัยรุ่นวิ่งหนี

การมีลูกหนีออกจากบ้านเป็นฝันร้ายที่สุดของพ่อแม่ทุกคน สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือความจริงที่ว่าวัยรุ่นเกือบทั้งหมดเคยคิดที่จะหนีอย่างน้อยหนึ่งครั้ง พวกเขาไม่ได้ทำตามทั้งหมด

สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่าวัยรุ่นที่วิ่งหนีก็เหมือนวัยรุ่นคนอื่นๆ พวกเขาไม่ใช่เด็กไม่ดี พวกเขาเพิ่งตัดสินใจผิดพลาด พวกเขาเข้าไปพัวพันกับบางสิ่งบางอย่างหรือรู้สึกกดดันที่พวกเขารู้สึกว่าจำเป็นต้องหลบหนี แทนที่จะเผชิญปัญหาและแก้ปัญหา พวกเขาเลือกที่จะวิ่งหนีจากพวกเขา

ทำไมวัยรุ่นถึงวิ่งหนี

บางครั้งการหนีก็เกี่ยวข้องกับบางสิ่งที่วัยรุ่นได้รับ เช่น การเสพยาหรือการไปเที่ยวกับคนผิดกลุ่ม บางครั้งอาจเป็นเพราะพวกเขาเลือกผิดและกลัวผลที่จะตามมา และบางครั้งก็เกี่ยวกับการควบคุม

ตัวอย่างเช่น เมื่อวัยรุ่นรู้สึกว่าพ่อแม่หายใจไม่ออก เรียกร้องมากเกินไป แสดงพลัง หรือครอบงำพวกเขา พวกเขาอาจคิดอยากจะหนี การหนีเป็นวิธีหนึ่งในการทำเช่นนั้น ในความคิดของพวกเขา มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเรียกร้องเอกราช และมักไม่คำนึงถึงความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง

ยิ่งไปกว่านั้น วัยรุ่นแทบทุกคนเคยเจอหรือรู้จักใครบางคนที่หนีไปแล้ว สิ่งนี้กลายเป็นเรื่องท้าทายเพราะการวิ่งหนีมักถูกคนอื่นเย้ายวน ดังนั้น เมื่อพวกเขาเริ่มคิดเกี่ยวกับมัน ดูเหมือนว่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าที่เป็นจริง

การป้องกัน

เพื่อป้องกันไม่ให้วัยรุ่นหนี การสอนให้รู้จักวิธีเผชิญปัญหาเป็นสิ่งสำคัญ เมื่อพ่อแม่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าลูกวัยรุ่นมีเครื่องมือที่เหมาะสมในการแก้ไขปัญหาบางอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นในชีวิต ก็ไม่มีความจำเป็นที่พวกเขาจะต้องหลบหนีอีกต่อไป

แน่นอนว่าสิ่งนี้เริ่มต้นด้วยการช่วยให้พวกเขาเรียนรู้ทักษะการแก้ปัญหา แต่ยังหมายถึงการเห็นอกเห็นใจพวกเขาและลงทุนในพวกเขามากกว่ามุ่งเน้นไปที่การแก้ไขและกำกับ หมายถึงการนั่งลงกับพวกเขาและฟังความคิดและความคับข้องใจของพวกเขาและเสนอวิธีแก้ปัญหา นอกจากนี้ยังหมายถึงการให้อำนาจพวกเขาในการทำงานผ่านสิ่งที่ยาก

คุณแค่ต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อให้พวกเขารู้ว่าไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ที่จะทำให้คุณหยุดรักพวกเขาได้ ตอกย้ำแนวคิดที่ว่าไม่ว่าพวกเขาจะตัดสินใจอย่างไร คุณก็พร้อมช่วยพวกเขาแก้ไขข้อผิดพลาด บางทีถ้าพวกเขารู้เรื่องนี้ การหนีอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่น่าสนใจ

ถ้าวัยรุ่นของคุณทิ้ง

แม้จะทำทุกอย่างถูกต้อง แต่บางครั้งเด็กๆ ก็ยังวิ่งหนี หากสิ่งนี้เกิดขึ้นในบ้านของคุณ ให้โทรแจ้งตำรวจทันที ไม่ต้องรอ 24 ชม. ทำทันที. ขอให้ผู้ตรวจสอบนำบุตรหลานของคุณเข้าสู่ไฟล์ National Crime Information Center (NCIC) Missing Persons File ไม่มีระยะเวลารอเข้าสู่ NCIC สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี

รับชื่อและหมายเลขตราของเจ้าหน้าที่ที่คุณพูดด้วย โทรกลับบ่อยๆ เพื่อดูว่ามีการอัพเดตหรือไม่ ในระหว่างนี้ ให้โทรหาทุกคนที่บุตรหลานของคุณรู้จักและขอความช่วยเหลือจากพวกเขา ค้นหาทุกที่สำหรับวัยรุ่นของคุณ อย่าวางโทรศัพท์ทิ้งไว้โดยไม่มีใครดูแล ในกรณีที่ตำรวจติดต่อคุณหรือวัยรุ่นของคุณขอความช่วยเหลือ

ค้นหาเบาะแสในห้องของวัยรุ่น และตรวจสอบค่าโทรศัพท์มือถือของวัยรุ่นว่ามีการโทรออกล่าสุดหรือไม่ คุณยังสามารถตรวจสอบการติดตามตำแหน่งบนโทรศัพท์มือถือได้หากวัยรุ่นของคุณนำโทรศัพท์มือถือไปด้วย ในขณะเดียวกัน บันทึกธนาคารอาจบ่งบอกถึงการถอนหรือการซื้อล่าสุด ซึ่งสามารถใช้เป็นเบาะแสได้เช่นกัน

เมื่อวัยรุ่นของคุณมาที่บ้าน

เมื่อเด็กๆ กลับบ้านหลังจากวิ่งหนี สิ่งสำคัญคือต้องใช้เวลาต้อนรับพวกเขาและบอกให้พวกเขารู้ว่าคุณมีความสุขและโล่งใจแค่ไหนที่พวกเขากลับมา แต่ก่อนที่คุณจะมีการอภิปรายขนาดใหญ่หรือพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์นี้ ให้ใช้เวลาในการคลายความตึงเครียด

คุณผ่านอะไรมามากมาย และการพักผ่อนเพียงเล็กน้อยก็จะดีสำหรับทุกคน แทนที่จะแนะนำสิ่งที่ปลอบโยน เช่น อาหารจานโปรด อาบน้ำอุ่น และนอนหลับให้สบาย ต่อไปนี้คือบางสิ่งที่คุณสามารถทำได้เพื่อให้การเปลี่ยนผ่านกลับบ้านราบรื่นยิ่งขึ้น

กดหยุดชั่วคราว

สิ่งสำคัญคือคุณต้องหยุดพักจากกันและกัน อย่าเริ่มพูดคุยและถามคำถามทันที ณ จุดนี้อารมณ์ของคุณสูงเกินไปที่จะไปได้ทุกที่ในการสนทนา ไปสองทางแยกกันจนกว่าคุณจะทั้งสองได้พักผ่อน

ถามและฟัง

อาจเป็นคำถามที่สำคัญที่สุดที่คุณต้องถามคือ “ทำไมคุณถึงจากไป” คุณอาจลองแปลเป็นอย่างอื่นโดยถามว่า “เกิดอะไรขึ้น” จากนั้นฟังสิ่งที่วัยรุ่นพูด พยายามอย่าตั้งรับ แก้ตัว หรือให้เหตุผลกับการกระทำของคุณ

เป้าหมายเดียวของคุณคือพยายามทำความเข้าใจว่าวัยรุ่นของคุณมาจากไหน หากพวกเขาขอให้คุณแบ่งเบากฎสองสามข้อ ให้ตอบว่าคุณจะคิดเกี่ยวกับมันและบอกให้พวกเขารู้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะให้คำมั่นสัญญาใดๆ คุณแค่ต้องเข้าใจสิ่งที่ทำให้พวกเขาอารมณ์เสียจนอยากจะจากไป

เลี้ยวของคุณ

ให้แน่ใจว่าคุณใช้เวลาในการบอกพวกเขาว่าคุณรู้สึกอย่างไรกับการที่พวกเขาจากไป ให้พวกเขารู้ว่าพวกเขาทำร้ายคุณและคุณเป็นห่วง เตือนพวกเขาว่าคุณรักพวกเขาและไม่มีปัญหาที่คุณไม่สามารถแก้ไขร่วมกันได้ หากพวกเขารู้สึกว่าการวิ่งหนีอาจช่วยแก้ปัญหาบางอย่างได้ กระตุ้นให้พวกเขาคุยกับคุณก่อน ร่วมกันคุณสามารถสร้างทางเลือกเพื่อให้พวกเขาสามารถตัดสินใจได้ดีขึ้น

ขอความช่วยเหลือ

หากนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่วัยรุ่นของคุณหนีไป หรือคุณกำลังมีปัญหาในการสื่อสารเมื่อพวกเขากลับมา ถึงเวลาขอความช่วยเหลือ นี่อาจเป็นบุคคลที่ลูกของคุณเคารพ เช่น ปู่ย่าตายาย บาทหลวง หรือป้าหรืออา หรือคุณอาจต้องการขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ

การได้รับที่ปรึกษาที่เกี่ยวข้องไม่ใช่เรื่องน่าละอาย ที่จริงแล้ว บางครั้งการมีคนเป็นกลางในการพูดคุยสามารถช่วยให้วัยรุ่นเปิดใจเกี่ยวกับปัญหาทุกประเภท และเมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น พวกเขาอาจจะสามารถแก้ไขปัญหาและความผิดหวังที่ทำให้พวกเขาคิดหนี